enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

 122e kb 1 leren lopen 890 Beekman foto GvRooij

Hendrik Beekmans bij zijn sculptuur in Lyndensteyn, 2017. Foto: Gerhild van Rooij

Wankel
In de tuin achter het revalidatiecentrum Lyndensteyn in Beetsterzwaag staat een voor velen merkwaardig bronzen beeld, dat prachtig gepatineerd is. Het is de weergave van onmacht naar beheersing voor zover die mogelijk is. Wie oppervlakkig kijkt, ziet alleen een meervoudige verdraaiing, vervorming, beschadiging en verwringing, met scherpe naden die kronkelen. Een bronzen beeld dat niet lekker staat en er met drie poten behoorlijk gehandicapt uitziet. Voor een vierpotig dier een poot te weinig, voor een mens een been te veel, maar voor dit beeld precies wat het moet zijn.

 

119e kb 2 DSC 5271 gvrb

Detail Beekmans sculptuur Leren Lopen, 2017. Foto: © Gerhild van Rooij

Ontstijgen
Het beeld is gemaakt door Hendrik Beekman en heet Leren Lopen. Zijn brons is een abstractie in beweging. Een vorm die wankelend zijn weg zoekt. Een figuur die lijkt te worden tegengehouden in uitstrekken en rechtop staan, maar tegen de verdrukking in gaat en staat. Wie er als buitenstaander naar kijkt en de aardverschuiving binnen het gekwetste menselijk lichaam niet uit eigen ervaring kent, ziet eerder een gedrocht dan een overwinnaar. De samengebalde, knoestige figuur is een feniks die oprijst uit het voor goed opgeloste oude gestroomlijnder zelfbeeld. Een mens of de geest van een mens, die het voor de rest van het leven doet met het nog mogelijke. Zonder de vanzelfsprekendheid van moeiteloos voluit bewegen. Een mens die de kracht heeft om opnieuw zijn of haar weg te zoeken en daarmee boven zichzelf uitstijgt.

 

122e kb 3 leren lopen 907 Beekman foto GvRooij

Beekman bij Leren Lopen in Lyndensteyn, 2017. Foto: © Gerhild van Rooij

Verlies
Hendrik Beekman is een vrije geest die er in een lichaam met van buitenaf wel en niet zichtbare beperkingen fysiek en mentaal nog goed vanaf is gekomen. Hij overleefde in 2010 het ongeval waarbij zijn vrouw Margrietha, op wie hij stapelgek was, het leven verloor. Margrietha Emerentiana de Vries werd op 13 juni 1947 in Leeuwarden geboren en een dag nadat zij haar verjaardag had gevierd door het fatale verkeersongeluk in Groningen vermorzeld. In de afgeladen aula van het crematorium Goutum lag Beekman er op de crematieplechtigheid van zijn geliefde vrouw zelf bij als een schim van wie hij was. Hij was wel weer bij bewustzijn gebracht, maar zoals de rouwbrieven en -advertenties al aangaven niet in staat tot condoléance. Zijn beeld Leren Lopen is tegen deze achtergrond ontstaan en meteen herkenbaar voor lotgenoten en hun naasten.

 

122e kb 4 eren lopen 918 Beekman foto GvRooij

Beekmans bij de miniatuur van Leren Lopen op de balie van Lyndensteyn, 2017. Foto: © Gerhild van Rooij

 

Reactie
Wie in een macroseconde door een bijna fataal ongeluk in elkaar gedrukt wordt, beklemd raakt, uiteengereten, weggerukt, neergesmeten of weggeslingerd, verandert voorgoed. En dat geldt ook voor wie door een medische fout zijn mobiliteit, verstandelijke vermogens of lichaamsdelen, gehoor, zicht, tastzin, reuk of spraak verliest. Wie in één klap wordt beroofd van de vitaliteit van bewegen en vaak ook nog voorgoed verminkt raakt, is letterlijk overweldigd. Veel hierdoor getroffen personen raken snel verdoofd, soms zelfs in coma. Anderen worden uit voorzorg tijdelijk in coma gehouden. Dit overkwam de bekende surrealistische beeldend kunstenaar Hendrik Beekman.

 

122e kb 5 werkplek 939 Beekman foto GvRooij

Beekmans, 6.5 jaar na datum aan de werktafel waar hij de sculptuur leren lopen maakte, 2017. Foto: © Gerhild van Rooij

Herkenning

Wie opnieuw heeft moeten leren lopen na een ernstige ziekte, zware beroerte of bijna fataal ongeval, herkent meteen de strompelaar, wiebelaar, kantelaar, evenwicht- en perspectiefzoeker in Leren Lopen. Daar zijn geen woorden voor nodig. Beekman kon dit uitdrukken omdat hij van beroep beeldend kunstenaar is. Hij verbleef drie maanden in Revalidatiecentrum Friesland in Beetsterzwaag. De therapie was zeer inspannend, geestelijk en fysiek. Beekman kon dit volhouden omdat hij daar per dag een uurtje of langer van werd vrijgesteld om te zijn wie hij was: de kunstenaar, die via zijn handen en verbeelden de weg naar leren lopen vond. Weer leren lopen, eerst in warm water en later daarbuiten was even belangrijk als weer een beeld maken. Het vertolkt de angst toen therapeuten hem loslieten en hij stap voor stap moest leren vertrouwen op zijn lijf, zijn benen opnieuw de weg moest laten vinden van en naar de grond. Leren Lopen is het lijf dat vreemd en eigen is en stap voor stap in het oneindigheid tast voor het vaste grond krijgt.

Beetsterzwaag, Marrum, Goutum, Aldtsjerk, © Gerhild van Rooij, gerhildvanrooij.nl

Bronnen revalidatie-friesland.nl
Oral history Hendrik Beekman