enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

Hans Roelfs januari 2016"Goedendag meneertje, wat zijn wij aan het doen?"  

"Oh, wij reden auto, jullie ook?"

“Wij zijn zeker de leukste thuis?"

“Nee, dat is de deurknop want die geeft iedereen een handje"

Na deze melige begroeting vroeg oom agent mijn rijbewijs en autopapieren, die goed werden bevonden. Ik dacht dat hiermee het gesprek wel was afgelopen, maar… blafte de man mij toe: "Ik constateer dat u uw gordel niet om heeft". "Dat klopt niet, commissaris,” blafte ik terug. “Ik wilde iets uit het dashboard pakken en daarom drukte ik de gordel naar beneden.”

"Ik constateer dat u uw gordel niet om had,” vervolgde de agent op weer diezelfde blaffende toon. Aangezien ik wel voelde dat argumenteren weinig zin had, volstond ik met een schouderophalen.

"Daar krijgt u een bekeuring voor."

"Is een waarschuwing niet genoeg, of bent u nog niet aan uw maandelijkse bekeuringenproductie toe?", vroeg ik venijnig. "Nee, nee, meneertje, waarschuwingen daar beginnen we niet meer aan."

Hij schreef een procesverbaal en vertelde ondertussen dat een groot gedeelte van de ongelukken ontstond door het niet dragen van autogordels. Ik keek hem verbaasd aan en wilde hem vragen of hij bedoelde dat het aantal doden en ernstig gewonden groter zou worden door het niet dragen van gordels. Maar ik zag aan de uitdrukking in zijn ogen dat dit vergeefse moeite zou zijn. Na het afhandelen van de formaliteiten, mocht ik mijn weg vervolgen. Met een pesthumeur, want ik was weer een beetje armer én in tien minuten gedegradeerd van ''wij'', naar ''meneertje''.

Waarom moet ik nou zo’n proleet ontmoeten? Er zijn toch wel aardige agenten?  Ik zie mezelf als een tamelijk brave burger, die zich binnen de grenzen van de wet beweegt. Loop ik 's avonds over straat, zie ik weinig blauw dat mij kan beschermen. Sterker nog, de kans blauw tegen te komen in de vorm van een smurf, is volgens mij groter. Op zich geen probleem, ik voel me veilig op straat. Mijn probleem is dat een politiemacht, die volgens eigen zeggen al jaren kampt met personeelstekort, wel tijd én mankracht heeft voor urenlange controles op het dragen van autogordels.

Waar ben je gebleven, Oom Agent? Je was toch mijn vriend en helper? Als jij er was, kon mij toch niks gebeuren? Ik zie je bijna nooit meer en als ik je al een keer zie, grijp ik automatisch naar mijn beurs.

Hans Roelofs                 


Geheugen

roel oostra kopie

Al een paar jaar zit ik soms met het probleem dat de naam van een goede bekende mij niet te binnen wil schieten. In gedachten zie ik hem voor me maar zijn naam wil niet te voorschijn komen. En het is vervelend maar ik heb het idee dat dit soort geheugenverlies langzamerhand eerder minder dan beter wordt. Zij-die-mijn-Zorgen-deelt is er ook niet vrij van en dat troost een beetje. Beide ‘in geheugen as in gatsjepanne’, daar zijn we het wel over eens.

 

Zapte ik een paar dagen geleden langs één van de commerciële zenders die nogal veel mystiek en helderziendheid in het programma doet. Er kwam een mollige mevrouw voorbij die haar brood verdiende met ‘healings’ in alle soorten en maten.
Die verstrekte gratis een recept voor geheugenverbetering en las dat langzaam voor : Twee vitamine C tabletjes, fijn wrijven in een lepel, scheutje ginco biloba-azijn, mengen en dan vier druppels castor olie erbij. Dit mengsel een kwartier voor het naar bed gaan innemen. Iedere avond vers maken was belangrijk. En de dame had voorbeelden van zakenlieden met foto en naam die hun papieren agenda’s hadden afgeschaft omdat ze al hun afspraken ‘in het hoofd hadden’.
Ik noteerde alles en riep enthousiast : ‘Dit is wat foar ús, moat we even besykje !’ ‘Bist wol hielendal lekker?’ hoorde ik lacherig achter mij. ‘Sit der mar net oer yn’ mompelde ik korzelig.
Toen ik later op de avond (in mijn cyclaamkleurige pyama) tussen de dekens wat voor mij uit lag te staren kwamen er twijfels. Stel je nu eens voor, ging door mijn hoofd, dat zo’n middeltje werkelijk zou helpen. Neem nu eens aan dat er plotseling in het bewustzijn van een gewoon mens, al was het maar een gedeelte van alles wat hij in zijn leven vergeten had, zou terugkomen . . . .

Honderden gezichten zouden uit de duisternis opdoemen en een geweldig ge-rabarber zou de stilte in zijn schedel verbreken. In die zee van gezichten zou hij de enkelen die hem zeer dierbaar waren misschien niet terug kunnen vinden. De echt goede boeken die hij gelezen had zouden verdrinken in de honderden middelmatige of slechte. En het ergste van alles zou zijn dat een mens tussen al zijn mislukkingen tevergeefs zou moeten zoeken naar dat ideale beeld van zichzelf, waarvan zijn zwakke geheugen hem altijd nog juist in staat stelt te dromen
Nee, ik ga toch maar geen vitamine C met ginco biloba en castorolie innemen. Ik hou het maar gewoon op : ‘Och . . .kom no . . . hoe is syn namme ek al wer. Do wist wol. ja dy . . . dinges . . .we bin him ferline wike noch tsjinkommen . . .’

Roel Oostra

roel oostra kopieFlöz
De R zit weer in de maand, de vakanties zijn voorbij en de deuren van ons aller Lawei staan weer wijd open. Vanwege het feit dat ik een trouwe theaterganger ben krijg ik aan het begin van het seizoen nogal eens de vraag: ‘Hast ek noch in oanriederke foar my’ of ‘wat vindt je van die of die voorstelling’.

Met adviezen ben ik altijd heel voorzichtig want ik weet hoe smaken verschillen en heel vaak hou ik de boot een beetje af.
Voor de familie Flöz maak ik graag een uitzondering. Uit ervaring weet ik dat het voor een theater moeilijk is publiek naar voorstellingen te krijgen die buiten het traditionele patroon vallen. En wat moet je dan met een familie Flöz uit Berlijn die woordeloos een operavoorstelling op het toneel zet. En dan niet zoals u de opera vanuit de zaal beleeft, maar wel wat er allemaal op het achtertoneel gebeurt. Toneelmeesters druk aan het werk, de aankomst van de solisten, van het orkest, de arrogante dirigent, het ballet en noem maar op.

Als u wilt weten waar ik het over heb moet u eigenlijk even op internet via Google familie Flöz intikken. Fragmenten uit verschillende voorstellingen komen daar voorbij. Die zijn leuk maar ik garandeer u, als u de familie op het podium aan het werk ziet, alles nog tien keer leuker is.

Uit bovenstaande begrijpt u wel dat ik zeer enthousiast over deze Flöz familie ben die Europa bereist en maar mondjesmaat in Nederland te zien is. Dus pet af voor de programmeur van de Lawei. ‘Teatro Delusio’ waarmee ze donderdag 3 november naar Drachten komen heb ik een achttal jaren geleden ook gezien en ik kan mij de voorstelling nog best voor de geest halen. Wat ik helemaal niet vergeten ben is wat ik dacht toen drie acteurs na de finale een bloemetje kregen. Ik dacht: waar zijn al die anderen.
Waar die blijven verraad ik niet want als u 3 november naar de Lawei gaat zult u daarover net zo verrast zijn dan ik indertijd.

Roel Oostra

mosDriebanden
Drachten A deelt punten met Bergum A

16-16 was de juiste uitslag van deze FFBC competitiewedstrijd. In een allerminst saaie wedstrijddag werd met verve gestreden. De emotie was duidelijk aanwezig als voor de zoveelste keer de carambole op een haar na werd gemist. Goede partijen werden afgewisseld door matige, waarbij het geluk niet altijd even mee zat.

In het Dokkumer team behaalden Klaas Dijkma en Oebele Hempenius met elk zes wedstrijdpunten de maximale score. Voor Drachten deed Jitze Wijbenga hetzelfde, terwijl Henk de Vries, ondanks slechts twee wedstrijdpunten, het hoogste daggemiddelde voor Drachten bereikte, nl. 0,500. Met een gemiddelde van 1.176 maakte hij zijn winstpartij in negen beurten uit.

Overall behaalde Klaas Dijkma met 0.509 het hoogste gemiddelde. De drukte en het geroezemoes in de biljartzaal kan de concentratie verminderd hebben, maar dat gold voor beide partijen. Het was een fijne, sportieve dag met, indien nodig, veel begrip van beide kanten.

roel oostra kopieOenze 2
‘Sisa, dy spiker is ek wer út de foet’ wie eartiids it sechje yn ús húshâlding as der wer in probleemke oan kant wie. Daar moest ik aan denken toen de vraag omtrent Oenze’s Hoekje binnen de kortste keren was opgelost.
In mijn vorige Pakepraatje schreef ik dat, wie ik ook maar vroeg, niemand wist waarom dat op die plantenbak voor de AMRO bank stond. En in dat stukje vroeg ik of iemand mij dat kon vertellen. En ja hoor, Eppie Betten mailde dat het betrekking had op iemand van de gemeentelijke plantsoendienst die Oenze Gjaltema heette.

Zij-die-mijn-Zorgen-deelt zag die mail en zei: ‘Och heden dat is de man dy’t yndertiid ús tún sa goed ûnder hannen nommen hat’. Wij konden het jaar niet meer bedenken maar het zal omstreeks 1968 geweest zijn. ‘No ja, zei ik ‘as se der no Gjaltema’s Hoekje opset hiene wie my faaks ek wol in ljochtsje opgongen mar Oenze wie my folslein frjemd’. Want ik weet eigenlijk wel zeker dat we in de trant van Oostra en Gjaltema met elkaar omgingen. Toen we zover waren dacht ik maandag naar het gemeentehuis te gaan om naar het hoe en waarom te vragen maar zondag kwam er een lange mail binnen van Oenze G. hemzelf.

Daarin stond onder meer dat hij na zeven en dertig dienstjaren bij zijn afscheid door de dienst groenvoorziening met groot materieel en een hoogwerker van huis werd gehaald plus de opdracht de boom te snoeien die voor de Amro bank staat en die, op zijn initiatief, geplaatst was in een hoge bloembak. Dit om te voorkomen dat die boom, een dure Sophora Japonica Honingboom, door parkerende auto’s zou worden beschadigd. In plaats van een snoeischaar kreeg hij twee bordjes in de handen gedrukt met zijn naam erop die hij op de bloembak mocht plakken. Dat was 23 juni 2011 en Oenze schreef dat hij totaal overdonderd was, ook doordat wethouder en collega’s verklaarden dat zijn inzet voor de groenvoorziening in onze gemeente van grote betekenis was.

Daarom staat er dus Oenze’s Hoekje op. Maar ik denk dan, zou er niet wat in kleine letters bij kunnen staan, zoiets als : O.Gjaltema, groenvoorziening 1974-2011. Maar dat hoort helaas niet bij de sterke punten van onze gemeente. Achter ons huis loopt de mevrouw de Rooweg. Maar wie weet nog dat mevrouw de Roo de eerste vrouwelijke wethouder was? En van wanneer tot wanneer ?

oenes hoekjeBij het zwembad vindt je de Douwstra weg. Maar wie weet nog dat wethouder Douwstra een paar maal langdurig de vacante positie van burgemeester moest vervullen en dat voortreffelijk deed? En nog eens, zou het nu zoveel kosten een klein informatie regeltje op zo’n naambordje te zetten? Al was het alleen maar om te voorkomen dat onze bekende zanger Gurbe Douwstra gaat denken dat er nu al een straat naar hem is genoemd.

Roel Oostra

Libre - Drachten wint eerste wedstrijdmos

Terwijl onze regering, middels onze Koning, in Den Haag het parlementaire jaar opende, gingen de biljarters van BC DC Drachten en biljartclub ‘Ons Genoegen’ in Menaldum van start in de FFBC libre-competitie. Drachten begon goed aan de competitie door met een 16 – 20 te winnen. De punten werden gelijkelijk verdeeld over de beide helften: 8 – 10. Voor Drachten wonnen Sipke Lindeboom, Peter Hoekstra en Renze van der Lei hun beide partijen. De hoogste serie kwam op naam van Peter Hoekstra met veertien caramboles, terwijl Sipke Lindeboom tekende voor de kortste partijen in twaalf en veertien beurten.

oenes hoekje

 

Oenze’s Hoekje

Elke keer als ik er voorbij kom, lopende of met de auto, elke keer denk ik: wat moatte dy letters op dat stikje trottoir bân no eink betsjutte. En even zoveel keren neem ik mij dan voor er ergens naar te informeren. Hoewel ik dat dan vaak vergeet heb ik op verschillende plekken wel wat rondgevraagd. Zonder succes.

Dat hoekje Drachten zal er vroeger heel anders uit gezien hebben dan tegenwoordig. Stond er in die tijd misschien een bankje op dat hoekje waar Oenze ontdekte dat meisjes anders in elkaar zaten dan jongens? Was dat het vaste hoekje waar Oenze op zijn schippersklavier zat te spelen? Hat hy op dat hoekje twa plysjes yn mekoar slein? Stond zijn oliebollenkraam daar misschien? Of zou het het hoekje zijn waar Oenze zijn plasjes pleegde als hij uit Boensma’s café kwam? Trouwens, wie was die Oenze eigenlijk . . . Zulke gedachten spelen dan door je hoofd.

Wat de woorden ‘Oenze’s Hoekje’ echt betekenen moet in deze tijd van technische hoogstandjes toch een fluitje van een cent zijn om uit te leggen. Alles kan toch tegenwoordig. Nu weet ik wel dat ik, geboren in het eerste kwart van de vorige eeuw, nog steeds met grote ogen kijk naar zaken die voor de generatie van tegenwoordig heel gewoon zijn, maar toch.

Zitten wij, Zij-die-mijn-Zorgen-deelt en ik, zaterdag 30 augustus gezellig aan een kopje koffie als er op ons familiekanaal een appje binnenkomt. ( U kent dat wel, via Wat’s App ) Dat bericht is van onze dochter Welmoed die in Amerika, in de buurt van Philadelphia, woont. Daar stond in: ”Wow ! Gefeliciteerd skûtsje Drachten met de eerste prijs. Net gevolgd via life recording op omrop Fryslân Facebook. Prachtige beelden en commentaar”.

Zitten wij die zaterdagmiddag dom in een kopje koffie te kijken en vertelt iemand uit Amerika hoe het Drachtster skûtsje net heeft gezeild. Als zulke dingen kunnen gebeuren moet het toch ook een kleinigheid zijn dat iemand zo vriendelijk is mij te vertellen waarom er ‘Oenze’s Hoekje’ op die trottoir band bij de ABM-AMRO-bank Burg.Wuiteweg 12 staat. Mijn E=mail adres is : Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Mijn dank zal groot zijn.
Roel Oostra