enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

roel oostra kopieSongfestival

Ziezo, het internationale songfestival hebben we weer achter de rug. Het was net als vorige keren weer een heel spektakel en De Draaimolen, dat leuke nummer waarmee Heddy Lester vele jaren geleden het festival won, zou vandaag de dag niet eens meer in de uitslagenlijst voorkomen. Enfin, andere tijden andere zeden. Zelf heb ik lang niet alle uitzendingen gezien. Heb wel geprobeerd die drie Nederlandse zusjes wat te volgen en als ik in de jury had gezeten waren ze een stuk hoger op de uitslagenlijst gekomen.

Ieder jaar wanneer ik wat brokken van dit gebeuren tot mij neem moet ik denken aan het feit hoe de geluids- en lichttechniek er in de loop der jaren op is vooruit gegaan. Toen na de oorlog het gewone leven langzaam op gang kwam en ook het verenigingsleven begon te draaien werd er uiteraard ook weer toneelgespeeld. Ik deed daaraan enthousiast mee. Het was, gelooft u mij, een prachtige tijd. Maar technisch hadden we niks. Terwijl we zo graag een schijnwerper wilden gebruiken.
‘k Sil wol even ien meitsje! riep Eise Bruinsma, alleskunner uit de Folgeren. Hij nam een emmer. monteerde daar een lamp van 400 Watt in en ziedaar: een schijnwerper. Een paar maanden later was het lastig dat je die spots niet kon dimmen. Jaap Jager kwam met een elektrisch staaf-straalkacheltje, streek met één of andere weerstand over de staaf en ziedaar: het licht kon langzaam gedimd.

Toen ik later in de Lawei terecht kwam heb ik een heel stuk ontwikkeling op dat gebied meegemaakt. Niet dat ik er ook maar een greintje verstand van had maar voor Gabe Faber en Henk Bergsma, Lawei technici par excellence, ging geen zee te hoog. Maar wat je aan lichtkunsten nu bij dat song festival ziet is bijna niet te geloven. Van achter een klein kastje worden de honderden spots bediend, kunnen draaien, kunnen dimmen , kunnen van licht veranderen, enzovoort. Prachtig. Alleen, je (ik tenminste) wordt er gek van. Als ik naar dat songfestival kijk denk ik vaak dat er een paar technici aan de knoppen zitten die tegen elkaar zeggen: Weet je wat ook kan? Heb je dit al eens geprobeerd? Twee knapen die nog nooit gehoord hebben van: De beperking toont de meester.

Nu weet ik best dat ik een oud baasje ben en niet meer van deze tijd, maar ik zou toch wel eens willen dat er es een onderzoek kwam hoe de gewone man over die lichtexplosie denkt. Ik vind, maar dat had u al begrepen, ik vind het niks.
En dat zwaaien met vlaggetjes als kinderen op de kleuterschool vind ik ook niks.
en die lieve zusjes van O’s3me hadden best kunnen winnen.

Roel Oostra