enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

Ga eropuit in de Friese natuur en geef je op voor deze wandelexcursie van It Fryske Gea door het Wikelerbosk. Wanneer? Woensdag 18 april van 14.00 – 16.00 uur. Pak je snelle stappers uit de kast en geniet van de prachtige Friese natuur onder leiding van onze enthousiaste natuurgids Wouter Schothorst. Vooral de stinzenplanten die nu pronken zijn prachtig! Interesse? Meld je uiterlijk een dag van te voren aan (tot 15.00 uur) via www.itfryskegea.nl/eropuit of 0512 – 38 14 48. Deelname is gratis voor leden van It Fryske Gea op vertoon van de ledenpas en niet-leden betalen € 4,- (t/m 12 jaar € 2,-)

 

Ken jij het Van Coehoornbos of het Wikelerbosk?
Eigenlijk is dit hetzelfde dorpsbos. In het pittoreske dorp Wyckel ligt het Wikelerbosk. Van oorsprong werd dit bos naar de eerste eigenaar Menno van Coehoorn vernoemd, maar al jarenlang gebruikt de omgeving de naam Wikelerbosk. Tijdens deze excursie bezoeken we dit karakteristieke dorpsbos, dat indrukwekkend rijk is aan stinzenflora.

In het voorjaar ondergaat het bos een soort gedaanteverandering. De stinzenplanten nemen het park over. Het deel van het bos dat achter de kerk en pastorie ligt fleurt in het voorjaar helemaal op. Hier vind je veel verschillende stinzenflora, zoals de daslook. Deze plant heeft meerdere witte bloemen bovenop de stengel. Naast de daslook zijn ook de vingerhelmbloem, adderwortel en gewone vogelmelk bijzondere voorjaarsbloeiers. Gids Wouter vertelt je graag meer over de planten en het Wikelerbosk.

Naast de stinzenflora heeft het Wikelerbosk een adellijke stijl. De beroemde veldheer en vestingbouwkundige Menno van Coehoorn gaf opdracht tot de aanleg van dit bos. Hij koos waarschijnlijk deze locatie vanwege zijn huwelijk met Magdalena van Scheltinga, de enige erfgenaam van de Van Wyckels. Zij groeide op in deze omgeving. De adellijke stijl uit zich onder andere door de kenmerkende toegangspoort. Hij straalt de grandeur van vroegere tijden uit.

 

Hans Roelfs januari 2016Een rijk land is als een magneet voor inwoners van andere werelddelen. De buitenlanders die voor hulp aan de Hollandse deur kloppen, zijn meestal economische vluchtelingen. Dat betekent: ‘ik heb thuis niks te makken en bij hen is de koelkast rijkelijk en voedzaam gevuld.’

Logisch, als je maag rammelt, wil je graag een bordje mee eten. Het hoeft in eigen land niet eens zo erg te zijn, maar het is bij die ander vaak veel beter. Daar kunnen we kort over zijn. Economisch vluchten mag, maar niet naar Nederland. Trouwens nergens in de Europese Unie, die regels zijn gezamenlijk en keihard vastgesteld. Ze gaan linea recta terug, dat wil zeggen als ze worden opgepakt, want velen verdwijnen in de illegaliteit. Als nobody leven ze ook prima in ons kikkerlandje.

Een land heeft grenzen en daarbinnen mag het land bepalen welke regels er gelden. Zo is het ooit afgesproken. Grenzen, door mensen bekonkeld of bevochten. Een land is voor zijn inwoners en niemand anders. Zo is het in de meeste wetten vastgesteld. In veel landen willen de inwoners vooral niet wonen. Oorzaak: oorlog, honger of weinig toekomstperspectief. Leef je toevallig in een van die landen heb je pech. Vluchten wil je, maar daarvoor bestaan strikte regels.

Iedere wereldburger heeft het recht een ander land te bezoeken, toeristisch wel te verstaan. Dat betekent rondkijken, geld spenderen en wegwezen. Zo is het geregeld in de wet die democratisch is vastgesteld. Overigens geldt dit niet binnen de landsgrenzen. Friezen mogen zich in Nederland vrijelijk bewegen, al spreken ze soms geen woord Nederlands.

Heeft iemand zich wel eens afgevraagd waarom driekwart van de Nederlanders zich ophoopt in de Randstad en zich blauw betaalt aan dure, kleine tien-onder-een-kap-woningen. Precies, daar is werk. En werken moeten we, daarvoor krijgen we geld want zonder valt er weinig te leven in Nederland. Zo lijkt het gras in de randstad groener dan in bijvoorbeeld Gelderland of Friesland. Eigenlijk simpel. De mens verkast naar een plek waarvan hij denkt dat het leven daar beter is en het gras sappiger. Gelijk een nomade, die ieder mens ooit was. Toen ontvluchtten we ook het dorre gras.

Maar omdat de mens grenzen uitvond is het recht om het vruchtbaarste weiland op te zoeken, alleen voorbehouden aan de inwoner van dat specifieke land. Overigens geldt dat alleen als ’t betreffende land een welvaartsstaat is. Want verhuizen naar een dor grasland doet men niet zo gauw.

Hans Roelofs

Karmelklooster liggend 126x93mm

roel oostra kopieRIENTS

Rients is net mear en dat is noch mar kwalik ta my trochdrongen. De kranten ha der fol fan stien en wa bin ik dan om der noch wat oan ta te foegjen. Dochs kin ik it net litte in pear foarfaltsjes út myn ûnthâld op te djipjen. Sa is it begjin fan it doe spiksplinternije Gratama selskip foar my ûnferjitlik.

Freed 1 juli 1963 gong foar in útferkochte seal ‘Se moatte it mar witte’ yn première. Ik wie krekt in jier earder yn de Lawei terjochte kommen en moast eink alles noch leare. It selskip makke oerdei noch in lêste trochloop en ik hie in horecabidriuw ynhierd dat om in oere of fiif foar harren in treflik diner optsjinne.. Want ik hie it sechje fan Rients yn myn earen knope: Goedgeluimd de planken op!. It sil oan my net lizze, tocht ik doe. Mar it wie gjin sukses, ja, der wurde wol wat iten mar it measte bliuw stean. Jûns nei de tige slagge foarstelling frege ik gitarist Karst de Groot of it miel net lekker west wie mar dy sei; Der mankearde neat oan, né hear, mar wy wiene allegearre sa ferskriklik senuweftich, in broadsje tsiis wie mooi genôch west.

Der wie, sa as yn dy tiid wenst wie, ‘dûnsjen nei’ en dat rûn út yn in geweldich feest. Yn polonaise mei Jats (Tetman syn broer Jarich) foarop, troch in doar de tún yn en in rondsje om de betonnen bak mei wetter dy’t wy fiver neamden. Rients syn mem sei tsjin my: ‘Roel, kinne jo ús Rients ek wat delbêdsje? Hy is sa drok.’ Ik wit noch dat ik sei: ‘hy kin it wier wol ha, mar jo bin syn mem, dat it leit op jow wei.’
Dy foarstelling wie it begjin fan in echte freonskip. Né, net sa fan non stop by mekoar oer de flier komme of mei mekoar op fekânsje gean. Soms seagen we mekoar in pear jier net. Mar as we mekoar troffen wie it goed.

Yn de simmer fan 1965 hat Rients in wike of seis yn de Lawei útfanhûs west. Der moast in nij programme komme en thús wie it mei twa lytse bern wat rûzich. Hy socht in rêstich sté en fûn dat yn ús artiesten foyer. Sliepe op in bank, pen en papier mei, prachtich plakje. Moarns acht oere goaide ik dan in lyts sjintsje tsjin it rút, Rients kaam fan boppen en wy stapten tegearre nei it swimbad. Nei de baaijerij sette myn Corrie ús in buordsje Brinta foar en dan gongen we tegearre nei de Lawei.
In pear wike lien, yn ien fan de leste mailtsjes dy’t hy my stjoerde stie: Corrie har Brinta hat yndertiid wol fortuten dien want in bytsje Brinta is it ienichste wat ik der noch yn hâlde kin , , , ,

Twa saken dy’t my by Rients syn ôfskie troch de holle spylje. Ten earsten kin ik mar net begripe dat ‘se’ yn it kader fan Ljouwert2018 Rients syn musical Mata Hari oan de kant skood ha. In grutskalige M.H.Opera op priemmen sette, dy ôfkeure fanwege de sinten en no skynt in wat lytsere produksje út Ingelân te kommen.
Wol by syn ferstjerren de kranten folskriuwe hokfoar allround artiest hy wie, hokke trochtimmere teksten hy skriuwe koe, hoe Fryslân in grutte soan misse sil en dan in prima wurkstik dat krekt yn it plaatsje fan Leeuwarde2018 past yn it laad lizze litte. Dêr haw ik de smoar oer yn.

Ten twadde hoopje ik dat dat immen in kar út syn teksten meitsje sil en der in boek fan makket. Want hy hat prachtich wurk neilitten. Te goed foar it laad. Om of te sluten it lêste koeplet fan ‘In lietsje foar as ik fersille bin’.


                 Nei alle leafde, wille, soargen en fertriet
               is dit in liet foar elk foar jim’ dy’t noch bestiet
                 nei alle leafde, wille, soargen en fertriet
                         wol ik jim betankje mei dit liet.
Roel Oostra

JRNB 005

Vrijdag15 september komt de JR&B band naar Marktzicht in Drachten.

Vanaf 20.30 uur spelen de drie muzikanten die elkaar eindelijk in één band hebben gevonden!

Het trio is teruggekeerd naar de essentie van het maken van muziek; elkaar de ruimte geven in mooie songs uit de “rhythm and blues”-traditie, waarbij eigen werk niet wordt geschuwd. Kortom: een trio waar de bezieling van het maken van muziek altijd aanwezig is!

Jan zijn roots liggen bij de blues-rock. Hij deed in verschillende bezettingen veel support-acts voor o.a. NORMAAL, JULIAN SAS en MONTY AMUNDSON.

Rob speelde in diverse lokale bands laatstelijk de OBD BLUES PROJECT. Zijn roots zijn voornamelijk terug te vinden in de jazzy en swingende Chicago-blues.

Bart maakte furore in diverse rockbands waaronder CARLENE Begin jaren ‘90 zat hij met Jan in de rockformatie FORCE THE FORCE waarmee ze o.a. het voorprogramma van de GOLDEN EARRING verzorgden.

                                                         www. jrnb.band

Aanvang 20.30 uur. 

Vrij entree!  Tel: 0512-516900

Café marktzicht Oudeweg 14 Drachten

graven polderhoofdkanaalphk1

Het Sudergemaal aan de Ripen in Nij Beets biedt in de septembermaand onderdak aan een bijzondere fototentoonstelling over de geschiedenis van het Polderhoofdkanaal.

De verhalen zijn er nog: over het zware werk in het veen, over het kanaal dat schep voor schep werd uitgegraven, over turfbokken en huizenhoge turfhopen, over het belang van het kanaal waarmee turf en water werd afgevoerd. Naast de verhalen werden, bij de heropening van het Polderhoofdkanaal, oude beelden verzameld en nieuwe foto’s gemaakt. Samen vormden ze een expositie waar zoveel interesse voor bleek te zijn, dat een herhaling op z’n plaats is. Het Sudergemaal, als een van de eerste elektrische gemalen in Fryslân, biedt een prachtige entourage voor deze expositie, die een bijzonder beeld geeft van een veelbewogen geschiedenis. De indrukwekkende pompen van het gemaal vormen een ijkpunt in de historie van het Polderhoofdkanaal en het veengebied rond Nij Beets.

Het Sudergemaal is open elke zaterdag- en zondagmiddag van 13.30 tot 16.30 uur. De expositie loopt van 2 september tot en met 1 oktober. Groepen kunnen op afspraak ook voor andere tijden kiezen (www.damshus.nl).

flyer voorkant