enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

roel oostra kopieDe Hofstra’s van het Karmel klooster zijn 1 augustus weer gestart met hun zomerzondag-middag concerten. Zij-die-mijn-Zorgen deelt, maar, eerlijk is eerlijk, ook mijn pleziertjes zei: ‘dêr moat wy mar even hinne’. Zo gezegd, zo gedaan. Het was prachtig weer en toen wij voor de spotprijs van € 7.50 p.p. de prachtige binnentuin inliepen zaten er al enige honderden van de zigeunerklanken van de briljante musici van Frysk Czardas te genieten.

Het speet me dat ik geen camera bij me had want het was een prachtig gezicht, zoveel mensen ongedwongen rondom het orkest met de zon door de bomen. Troffen wij het Friese taal fenomeen Klaas Bruinsma. Hast dit al ris lezen Roel, vroeg hij en stopte mij een vel papier in de handen waar een drietal gedichten op stonden die pasten bij deze middag. Wegens ruimtegebrek kan ik twee coupletten kwijt en die schrijf ik, met goedvinden van Bruinsma, graag voor u over omdat ik het er roerend mee eens ben.

Jan Hofstra hat in hôf, dêr’t blomt te bloeien stiet dat nêst it fûgelliet ek oar’ akkoarden biedt
Dêr wurde snaren fan it spylark hearlik poent dêr wurdt it hert troch koargesang betsjoend.
Kom minsken, kom nei Karmel foar dit swiet geniet en hear en sjoch wat Hofstra’s hôf jim biedt
Jan Hofstra hat gans skient m’yn ’t Karmel hûs mei sang en klang en keunsten by de rûs Mar d’allerbêste skat dy’t kleaster yn him draacht dat is in fikse frou dy ’t elkenien behaacht.
Kom minsken, dus nei ’t lusthof fan Jan Hofstra ta dêr sill’ jim alle wille mei de Jager ha!

Nu moet ik wel even kwijt dat ik, nadat ik één en ander rustig gelezen had, helemaal niet begreep wat een jager met één en ander te maken had. Sjoch Brúnsma, zei ik, dy fikse frou dy’t elkenien behaacht, dat kin ik wol neikomme en dêr bin ik it roerend mei iens, mar wat hat in jager no yn it hôf fan de Hofstra’s te sykjen. Wist dat net, was zijn antwoord en hij keek mij aan zoals vroeger mijn wiskundeleraar mij aankeek als ik een formule weer eens niet snapte.

De Jager, dat slaat op Ietsje de Jager en dat is de frou fan Jan Hofstra. ‘O sa’, zei ik onnozel, ‘dat wist ik wier net, ik siz altyd mefrou Hofstra.’ Ik heb het toch maar even opgeschreven want als u het ook niet wist, dan weet u het nu.

roel oostra kopieDoordat mijn vader voor zijn werk een ander rayon toegewezen had gekregen kwam ons gezin in 1939 in Drachten terecht. En omdat ik toen, maar dat besef kwam pas achteraf, zo dom was om niet verder te willen leren moest ik een baantje zoeken. De eerste poging was direct raak, ik werd jongste bediende bij Kingma’s Bank. Trouwens meteen ook oudste want dat kantoor werd slechts door twee personen bemand. Mijnheer de Jong was directeur en ik was zijn Hansje-me-knecht. Eén van mijn taken was ‘wissel lopen’. Het girale geldverkeer was toen in opkomst, het digitale geldverkeer moest nog helemaal uitgevonden worden, kortom het gewone geldverkeer was handje contantje.

Fabrikanten en grossiers lieten hun vorderingen op hun klanten veelal door de bank van hun keuze innen door middel van wissels. En zo hing een wisselloper zijn geldtas om zijn nek en fietste een paar maal per week het hele dorp door om bij winkeliers die wissels te innen. Zodoende kon ik in een mum van tijd in Drachten de weg vinden en leerde veel mensen kennen. Grootwinkelbedrijven en supermarkten waren hier toen nog niet maar middenstandsbedrijven in overvloed. Een groot gedeelte daarvan was lid van H&I , een vereniging die ook nu nog vol actie is. In de loop der jaren veranderde het gezicht van het dorp. De franchisezaken, de Blokkers, de Hema’s de Scapino’s de Kijkshops, de Albert Heijnen, de Dirken, de Praxissen, de Gamma’s en noem maar op verschenen en deden veel kleine zelfstandigen verdwijnen.

Ik heb het allemaal meegemaakt. Kunt U zich voorstellen dat ik een beetje sentimenteel werd toen Zij-die-mijn-Zorgen-deelt uit een trommel met oude familiepapieren een groot Modern Ganzebordspel opdook dat H&I door een Amsterdams Reclamebureau had laten vervaardigen. Gebaseerd op al die zaken waar ik met mijn wissels door de deur kwam.

Met schitterende slogans om hun zaak op de kaart te zetten:

Met boter, eieren en kaas is Zuivelhuis J.C. Ultzen iedereen de baas.

Kijkt vaak in and’re etalages maar koopt toch bij G.v.d.Werf haar lingerie en tricotages –

Heeft zich bij Jordan laten permanenten en is zeer ingenomen met diens kaptalenten.

Nylons, kousen, sokken, sterk en fraai, komen van J.Nicolai.

Iemand die je om een boodschap kunt sturen gaat naar B.K. de Boer voor manufacturen.

Reumatiek, verkouden, pijn in buik of oor? Drogisterij Kooistra heeft er wel wat voor.

Zo komen bijna zestig zaken voorbij met erachter: gaat drie plaatsen verder. of twee, of terug, maar komt uiteindelijk in het midden van de kaart bij de toenmalige bioscoop van Kijlstra terecht. Om in de stijl te blijven hier mijn slotregel: Ja, het is soms toch fijn dat wij niet van die weggooiers zijn.

Roel Oostra

roel oostra kopieDe humor ligt op straat wordt vaak gezegd door beroepsgrappenmakers die als vak hebben het mensdom de zorgen van al den dag eventjes te doen vergeten. Maar soms ligt de humor ook wel eens in de slootswal.

Het gebeurde een paar weken terug. En let wel, het is niet uit mijn duim gezogen maar verteld door onze zeer betrouwbare schoonzoon en zijn overbuurvrouw Alie. Dochter en haar man wonen aan de Tsjoele, een landweg aan de verre buitenkant van Gorredijk, zo’n beetje tegen de rand van Jubbega aan. Onze schoonzoon, laten wij hem Jacques noemen want zo heet hij, was op een mooie namiddag voor in de tuin bezig de heg wat te fatsoeneren, wat onkruid te trekken en waarschijnlijk floot hij vanwege het mooie weer tevreden tussen zijn tanden door, want dat kan hij goed. En, zoals gezegd, het was schitterend weer en dan is het goed toeven in dit stukje Opsterland.

Plotseling hoorde hij luid piepende remmen, een paar ‘batsen’ en zag een mens door de lucht vliegen. “Ja”, vertelde hij, “ik zag hem echt door de lucht vliegen en hoorde hem met een klap in de berm landen.”Hij draafde vanuit zijn tuin naar de weg en zag dat een geheel in leer gehulde figuur bezig was zijn motorfiets uit de bijna droge sloot te trekken. Overbuurvrouw was ook op het geluid afgekomen en ze vroegen de man bezorgd of alles goed met hem was. Maar hij reageerde nergens op en stond maar aan zijn motor te prutsen. Alie spreekt Fries, onze schoonzoon helemaal niet, m

Toen zette de man zijn grote motorhelm af en daaronder vandaan kwam het zwarte hoofd van een, wat tegenwoordig een allochtoon heet te zijn, maar wat vroeger gewoon een neger genoemd werd. Aha, dachten zowel Jacques als Alie: een buitenlander, de man verstaat ons niet en begonnen in hun beste Engels naar zijn toestand te informeren. Maar weer kwam er geen reactie. Ook op een schoolwoordje Frans niet. Nee, de man keek hen vriendelijk aan, trok een paar ritsen van zijn leren omhulsel open en haalde uit één of andere binnenzak een mobieltje te voorschijn. Tikte een nummer in, kreeg verbinding en zei: “Hé Hindrik, ik bin hjir krekt bûten de Gerdyk mei de motor oer de harsens gongen en kin him net wer oan de gong krije. Kinst my even ophelje?”

Roel Oostra