enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

 


roel oostra kopie

Sint 2

In 1989 schreef ik in de Pluskrant iets over de zorg problemen die opdoemen bij veel ouden van dagen, bejaarden, super-plussers of hoe de krasse knarren ook maar genoemd worden. Nu zijn we een kleine dertig jaar verder en nog is het een onderwerp dat bijna dagelijks in de kranten ter sprake komt. Ik zocht het op in mijn archief en neem hierbij een stukje over.

Kijk, recht van lijf en leden komt hij elk jaar aangereden op zijn trouwe schimmelpaard, daarbij fris van geest en zinnen, telt nog steeds geen onderkinnen in zijn lange witte baard, leeftijd ruim achthonderd jaren, wil zich desondanks niet scharen bij de klaverjasgenoten of bij het biljartje stoten, nee, hij blijft full time aan ’t werk, blijft aan ’t reizen, blijft aan ’t sloven, ’t is bijkans niet te geloven, Sinterklaas is beresterk ! Hij is werk’lijk zo bijzonder dat hij, en dat is geen wonder, soms jaloers wordt aangestaard want wij, vijf en zestig plussers zijn nog hooguit kleinkind klussers, sterk in weet-je-nog verhalen, levend met wat kleine kwalen, niet meer klimmend op een paard.
Omdat wij dat wel beseffen kunt u ons vanavond treffen, zingend bij de open haard :

Ook nu kwam de stoomboot uit Spanje weer aan,
O beste Sint Niklaas hoor ons even aan,
wij weten het zeker, u zit op het dak,
wij willen wat vragen dus neem uw gemak.
Het volk van de Plussers is groot in getal
en wat u wilt schenken dat hebben wij al !
Wij hoeven geen sokken, geen hemdje van zij
en met onderzetters maakt u ons niet blij.
Wij hoeven geen dasklem, geen asbak of lamp,
geen plastieken beelde, geen boerenkoolstamp,
wij hoeven geen prullen, geen spaak voor de fiets,
wij hebben van alles, wij hoeven dus niets !
Wat wij willen vragen ligt meer voor de hand :
een goede gezondheid, geen spierpijn of kramp
daarbij een regering die volgens de wet
wat meer op het welzijn van Plus-burgers let !
En op dezelfde wijs van het ‘Stoombootlied’ kunt u ook zingen :

En straks is het Sint feest weer achter de rug
Sint vaart in zijn stoomboot naar Spanje terug
de helft van zijn Pieten die zingt dan verblijd
we raakten ons kleurtje dit jaar nog niet kwijt.
’t Gekijf om de Piet kleur maakt hen toch van streek
want veel Zwarte Pieten zien bleker dan bleek
maar ja, ’t moet in ’t leven nu eenmaal zo zijn :
voor de lieve vrede water in de wijn.
Zo’n bleekscheet als Piet gaat ons wel aan het hart
want ’n Piet is pas echt in zijn eigen kleur zwart
als dat landgenoten-met-een-kleurtje stoort
hoeft ons eigen Pietje toch niet overboord.
’t Sint Nicolaasfeest is het feest van het kind
en wat je ook maar van de Piet kwestie vindt
bij ’n kinderfeest hoort echt geen gebakkelei
maar ’t zwarte Piet tijdperk schijnt bijna voorbij . . .

Ik zal het niet meemaken maar ben wel nieuwsgierig of dit lied over dertig jaar ook nog gezongen zal worden.
Roel Oostra

roel oostra kopieDe Hofstra’s van het Karmel klooster zijn 1 augustus weer gestart met hun zomerzondag-middag concerten. Zij-die-mijn-Zorgen deelt, maar, eerlijk is eerlijk, ook mijn pleziertjes zei: ‘dêr moat wy mar even hinne’. Zo gezegd, zo gedaan. Het was prachtig weer en toen wij voor de spotprijs van € 7.50 p.p. de prachtige binnentuin inliepen zaten er al enige honderden van de zigeunerklanken van de briljante musici van Frysk Czardas te genieten.

Het speet me dat ik geen camera bij me had want het was een prachtig gezicht, zoveel mensen ongedwongen rondom het orkest met de zon door de bomen. Troffen wij het Friese taal fenomeen Klaas Bruinsma. Hast dit al ris lezen Roel, vroeg hij en stopte mij een vel papier in de handen waar een drietal gedichten op stonden die pasten bij deze middag. Wegens ruimtegebrek kan ik twee coupletten kwijt en die schrijf ik, met goedvinden van Bruinsma, graag voor u over omdat ik het er roerend mee eens ben.

Jan Hofstra hat in hôf, dêr’t blomt te bloeien stiet dat nêst it fûgelliet ek oar’ akkoarden biedt
Dêr wurde snaren fan it spylark hearlik poent dêr wurdt it hert troch koargesang betsjoend.
Kom minsken, kom nei Karmel foar dit swiet geniet en hear en sjoch wat Hofstra’s hôf jim biedt
Jan Hofstra hat gans skient m’yn ’t Karmel hûs mei sang en klang en keunsten by de rûs Mar d’allerbêste skat dy’t kleaster yn him draacht dat is in fikse frou dy ’t elkenien behaacht.
Kom minsken, dus nei ’t lusthof fan Jan Hofstra ta dêr sill’ jim alle wille mei de Jager ha!

Nu moet ik wel even kwijt dat ik, nadat ik één en ander rustig gelezen had, helemaal niet begreep wat een jager met één en ander te maken had. Sjoch Brúnsma, zei ik, dy fikse frou dy’t elkenien behaacht, dat kin ik wol neikomme en dêr bin ik it roerend mei iens, mar wat hat in jager no yn it hôf fan de Hofstra’s te sykjen. Wist dat net, was zijn antwoord en hij keek mij aan zoals vroeger mijn wiskundeleraar mij aankeek als ik een formule weer eens niet snapte.

De Jager, dat slaat op Ietsje de Jager en dat is de frou fan Jan Hofstra. ‘O sa’, zei ik onnozel, ‘dat wist ik wier net, ik siz altyd mefrou Hofstra.’ Ik heb het toch maar even opgeschreven want als u het ook niet wist, dan weet u het nu.

roel oostra kopieDoordat mijn vader voor zijn werk een ander rayon toegewezen had gekregen kwam ons gezin in 1939 in Drachten terecht. En omdat ik toen, maar dat besef kwam pas achteraf, zo dom was om niet verder te willen leren moest ik een baantje zoeken. De eerste poging was direct raak, ik werd jongste bediende bij Kingma’s Bank. Trouwens meteen ook oudste want dat kantoor werd slechts door twee personen bemand. Mijnheer de Jong was directeur en ik was zijn Hansje-me-knecht. Eén van mijn taken was ‘wissel lopen’. Het girale geldverkeer was toen in opkomst, het digitale geldverkeer moest nog helemaal uitgevonden worden, kortom het gewone geldverkeer was handje contantje.

Fabrikanten en grossiers lieten hun vorderingen op hun klanten veelal door de bank van hun keuze innen door middel van wissels. En zo hing een wisselloper zijn geldtas om zijn nek en fietste een paar maal per week het hele dorp door om bij winkeliers die wissels te innen. Zodoende kon ik in een mum van tijd in Drachten de weg vinden en leerde veel mensen kennen. Grootwinkelbedrijven en supermarkten waren hier toen nog niet maar middenstandsbedrijven in overvloed. Een groot gedeelte daarvan was lid van H&I , een vereniging die ook nu nog vol actie is. In de loop der jaren veranderde het gezicht van het dorp. De franchisezaken, de Blokkers, de Hema’s de Scapino’s de Kijkshops, de Albert Heijnen, de Dirken, de Praxissen, de Gamma’s en noem maar op verschenen en deden veel kleine zelfstandigen verdwijnen.

Ik heb het allemaal meegemaakt. Kunt U zich voorstellen dat ik een beetje sentimenteel werd toen Zij-die-mijn-Zorgen-deelt uit een trommel met oude familiepapieren een groot Modern Ganzebordspel opdook dat H&I door een Amsterdams Reclamebureau had laten vervaardigen. Gebaseerd op al die zaken waar ik met mijn wissels door de deur kwam.

Met schitterende slogans om hun zaak op de kaart te zetten:

Met boter, eieren en kaas is Zuivelhuis J.C. Ultzen iedereen de baas.

Kijkt vaak in and’re etalages maar koopt toch bij G.v.d.Werf haar lingerie en tricotages –

Heeft zich bij Jordan laten permanenten en is zeer ingenomen met diens kaptalenten.

Nylons, kousen, sokken, sterk en fraai, komen van J.Nicolai.

Iemand die je om een boodschap kunt sturen gaat naar B.K. de Boer voor manufacturen.

Reumatiek, verkouden, pijn in buik of oor? Drogisterij Kooistra heeft er wel wat voor.

Zo komen bijna zestig zaken voorbij met erachter: gaat drie plaatsen verder. of twee, of terug, maar komt uiteindelijk in het midden van de kaart bij de toenmalige bioscoop van Kijlstra terecht. Om in de stijl te blijven hier mijn slotregel: Ja, het is soms toch fijn dat wij niet van die weggooiers zijn.

Roel Oostra