enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

roel oostra kopieAls je wat ouder wordt, geloof me, ik kan er over meepraten, besef je zo nu en dan hoe onze samenleving non stop verandert en hoe uitvinding na uitvinding over elkaar heen buitelt. Er zijn natuurlijk ook dingen die blijven, die de eeuwen doorstaan. Neem bijvoorbeeld het wiel. Toen dat in de pre-historie werd uitgevonden zal het een schokgolf teweeg hebben gebracht.

En neem het rode potlood. Eeuwen geleden uitgevonden en nog steeds niet overtroffen. En zodoende zitten bij verkiezingen in onze gemeentehuizen tientallen mannen en vrouwen nachten door rode stippen op grote vellen drukwerk te tellen om aan de weet te komen hoeveel stemmen op de diverse partijen zijn uitgebracht,
Er zullen vast ambtenaren geweest zijn die gedacht hebben dat ze vroeger op ratelende typemachines moesten werken en nu op ingenieuze computers uit de voeten kunnen maar dat er verdorie nog steeds geen stemcomputer is uitgevonden.
Want het is toch wonderbaar!

We kunnen met onze telefoontjes niet alleen bellen maar ook fotograferen, agenda bijhouden, spelletjes doen, gebruiken als recorder, als parkeermeter, voor bankzaken enzovoort enzovoort maar een bruikbare stemcomputer zit er voorlopig niet in.

We kunnen onze auto’s wel volledig automatisch keurig langs de trottoirband laten inparkeren of, om maar wat te noemen, met behulp van de Tom Tom feilloos de kleinste weggetjes in heel Europa vinden, maar een bruikbare stemcomputer zit er voorlopig niet in.
We kunnen wel een ruimtestation door de atmosfeer laten vliegen dat we op gezette tijden van nieuwe bemanningen en voorraden voorzien maar een bruikbare stemcomputer zit er voorlopig niet in.

We kunnen wel karretjes op de maan en zelfs op Mars rond laten rijden en als we het zouden willen daar een wandeling maken maar een bruikbare stemcomputer zit er voorlopig niet in.

We kunnen wel camera’s de ruimte insturen die scherpe foto’s maken van satellieten die duizenden lichtjaren van ons zijn verwijderd maar een bruikbare stemcomputer zit er voorlopig niet in.

We kunnen voor een geneeskrachtig doel wel een schakelaar van een paar millimeter groot in een ader is aanbrengen en die naar behoefte aan- en uitzetten zoals de Groningse professor en Nobelprijswinnaar ons op de TV presenteerde maar een bruikbare stemcomputer zit er voorlopig niet in.

Kortom dat eeuwenoude rode potlood is indertijd een geweldige uitvinding geweest en geen kloosterbroeder die er in de middeleeuwen zijn geschriften mee opsierde zal ook maar gedacht hebben dat er, in plaats van, nog wel eens een stemcomputer zou moeten worden uitgevonden.

Roel Oostra

roel oostra kopieHuishoudhulp
Zij-die-mijn-Zorgen-deelt zit momenteel wat in de lappenmand en dat betekent natuurlijk automatisch dat ik de aangewezen persoon ben om háár zorgen te delen. En hoewel ik dat vanzelfsprekend graag en van harte doe loop ik wel tegen de consequentie aan dat ik als hoofd van de huishouding weinig voorstel. Komt uiteraard omdat mijn generatie opgroeide in een tijdperk van man aan het werk, vrouw in de huishouding. Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik tot nu in dat patroon ben blijven hangen. Maar wordt nu met de neus op de feiten gedrukt.
Een feit is bijvoorbeeld dat je nooit klaar bent. Je bent in de huishouding nooit klaar! Neem een middag. Na de maaltijd, (wij zijn nog zo ouderwets dat we ‘s middags warm eten), de vaat aan kant, alles netjes opbergen, borden bij de borden, messen bij de messen, lepels bij de lepels enzovoort. Voldaan neervlijen in de grote stoel voor een knippertje, net onderweg naar dromenland: de deurbel! Naar de deur, aardige en zeer bespraakte heer die ons meubilair opnieuw wil bekleden. Van mijn kant geen interesse, dus terug naar de stoel. Net wat weggezakt, telefoon. Hoe giet it eink by jimme ? Dan praat je zo een kwartiertje weg. Tukje doen wil niet meer. Pak de krant. Een interessant stuk half gelezen hoor ik: Sille we in bakje thé ha? Natuurlijk, dus naar de keuken, fluitketel vullen en op gas. Duurt even. Kijk keuken in het rond of er nog wat te doen is. Nee, alles spic en span, dus maar weer naar mijn krant, twee alinea’s gelezen, doordringende fluit, naar keuken, thee opschenken, naar kamer, op lichtje. Zit net, inschenken. Uurtje verder moet er koffie worden gezet. Komt ook voor elkaar, middag is zo maar om.
Met dit verslagje wil ik alleen maar laten weten dat ik een diepe, diepe buiging maak voor alle vrouwen die jaar in jaar uit het huis op orde houden en hielden.
En nu ik het toch over vrouwen heb kan ik ook mooi een woordje kwijt over de dames van de thuiszorg. In ons lange leven hebben we tot nu deze verpleegsters nooit over de vloer gehad. Wel geregeld via TV of kranten mee gekregen dat er in de Zorgsector grote problemen zijn en dat het niet loopt zoals het eigenlijk moet. Nu, dat zal dan in de top van de organisaties zitten want met, laat ik maar zeggen, het voetvolk is niets mis. Als ik onze ervaringen met de dames van de Thuiszorg overdenk begint mijn dichtader als vanzelf te vloeien :

Hoort hoe die echtelieden, oud en krank
om hulp en steun en wat verpleging smeken,
spreid op hun bed een warme deken,
pak washandje en doktersdrank
en voeg een woord van troost erbij.
Zijn er nog wensen? Zegt het vrij!

Geen vragen dames, wij zijn zeer tevree,
zo gij ons met het washandje kunt strelen
dat kunnen wij elk aanbevelen.
Die kanjers van de Thuiszorg zijn okee.
Dus klinkt uit ons bejaardenhof
door alt en bas luid : Neat as lof!

Roel Oostra

Jan Sijes

roel oostra kopieZo langzamerhand begin ik bij de oudere generatie te horen die verbluft rondkijkt in de wereld van I-pods en I-pads, van Twitter en Faceboek, van Clouds en Internet en noem maar op. Vindt het geweldig dat ik dit allemaal mee mag maken en kan soms niet begrijpen dat wij vroeger zonder al die prachtige uitvindingen toch ook plezierig door de tijd kwamen.

Nou ja, toen je vroeger naar de buren moest om te vragen of je hun telefoon even mocht gebruiken wist je nog niet dat één generatie later snotaapjes van een jaar of tien al met een mobiel telefoontje in het rond sprongen.
En soms denk je nog wel eens aan “toen” .Er zijn er meer die dat doen. Anders zou de club van Smelne’s Erfskip niet zo’n succes zijn.

Eén dezer dagen waaide mij in de prachtige boekwinkel die we hier in Drachten hebben in boekje yn hannen oer it libben fan Jan Sijes Dijkstra. Frysk skipper, hannelsman en beropsrider stiet op it omkaft. Uteraard fertelt Jan hoe’t er rûn it begjin fan de foarige ieuw troch de tiid kaam , oer syn krewearjen as hannelsman, oer syn frachtboaten en frachtferfier, koartom, hy rêdde it op. Ut dit boek wurdt men goed gewaar hoe of it libben yn in hûndert jier feroare is.

Om mei Kerst Huisman, dy it foaropwurd skreun hat, te sprekken : It is moai dat de skriftelike delslach fan dit aventoerlike en ûndernimmende libben bewarre bleaun is sadat ek de minsken der mear as in ieu letter oer leze kinne.
Wat my yntrigearre wie de oankundiging op it titelblêd ‘beropsrider’. It gong net oer hynders, né, it gong oer reedriden. Eartiids wiene der winters yn lykernôch elk doarp hurd riderijen op de koartebaan om jildprizen. Voor Mannen of Voor Vrouwen of Voor Paren. Yn it boek stiet in list mei plaknammen wêr as Jan Dijkstra op ‘e koartebaan in pear sinten besocht te fertsjinjen. Dat slagge fansels net op alle plakken. Mar bygelyks yn ‘1886 Roordahuizum-mannen’ wurde hy twadde en ynkassearre fyftjin goune, 29 Desimber 1890 wûn er ‘Voor Paren’ yn Dokkum mei Wimke Wester de preemje en dy wie sechstig goune. Dit soarte fan prizen, werfoar sporters fan tsjintwurdich de noas foar ophelje, wiene doetiids wichtich foar libbens ûnderhâld. Want fan al it prizejild dat hy yn 1890 wûn kocht hy yn Akkrum in wenhûs, in winkel en in pakhûs . . . En der moast foar knokt wurde ! Sa stiene der op 27 jannewaris 1885 in Lekkum net minder dan 88 man op ‘e list.. Jan wurde twadde,’ prijs niet bekend’ stiet yn it boek.

Koartom, in kreas útfierd boekje, ynbûn, moai papier en te krijen by boekhannel van der Velde , de AFûK yn Ljouwert, it Scheepvaartmuseum yn Snits en Bruna Grou.

Roel Oostra