enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

roel oostra kopieGeheugen

Al een paar jaar zit ik soms met het probleem dat de naam van een goede bekende mij niet te binnen wil schieten. In gedachten zie ik hem voor me maar zijn naam wil niet te voorschijn komen. En het is vervelend maar ik heb het idee dat dit soort geheugenverlies langzamerhand eerder minder dan beter wordt. Zij-die-mijn-Zorgen-deelt is er ook niet vrij van en dat troost een beetje. Beide ‘in geheugen as in gatsjepanne’, daar zijn we het wel over eens.

Zapte ik een paar dagen geleden langs één van de commerciële zenders die nogal veel mystiek en helderziendheid in het programma doet. Er kwam een mollige mevrouw voorbij die haar brood verdiende met ‘healings’ in alle soorten en maten. Die verstrekte gratis een recept voor geheugenverbetering en las dat langzaam voor: Twee vitamine C tabletjes, fijn wrijven in een lepel, scheutje ginco biloba-azijn, mengen en dan vier druppels castor olie erbij. Dit mengsel een kwartier voor het naar bed gaan innemen. Iedere avond vers maken was belangrijk. En de dame had voorbeelden van zakenlieden met foto en naam die hun papieren agenda’s hadden afgeschaft omdat ze al hun afspraken ‘in het hoofd hadden’.

Ik noteerde alles en riep enthousiast: ‘Dit is wat foar ús, moat we even besykje!’ ‘Bist wol hielendal lekker ?’ hoorde ik lacherig achter mij. ‘Sit der mar net oer yn’ mompelde ik korzelig.

Toen ik later op de avond (in mijn cyclaamkleurige pyama) tussen de dekens wat voor mij uit lag te staren kwamen er twijfels. Stel je nu eens voor, ging door mijn hoofd, dat zo’n middeltje werkelijk zou helpen. Neem nu eens aan dat er plotseling in het bewustzijn van een gewoon mens, al was het maar een gedeelte van alles wat hij in zijn leven vergeten had, zou terugkomen . . . .

Honderden gezichten zouden uit de duisternis opdoemen en een geweldig ge-rabarber zou de stilte in zijn schedel verbreken. In die zee van gezichten zou hij de enkelen die hem zeer dierbaar waren misschien niet terug kunnen vinden. De echt goede boeken die hij gelezen had zouden verdrinken in de honderden middelmatige of slechte. En het ergste van alles zou zijn dat een mens tussen al zijn mislukkingen tevergeefs zou moeten zoeken naar dat ideale beeld van zichzelf, waarvan zijn zwakke geheugen hem altijd nog juist in staat stelt te dromen

Nee, ik ga toch maar geen vitamine C met ginco biloba en castorolie innemen. Ik hou het maar gewoon op: ‘Och . . .kom no . . . hoe is syn namme ek al wer. Do wist wol. ja dy . . . dinges . . .we bin him ferline wike noch tsjinkommen . . .’

Roel Oostra

roel oostra kopieWat prachtig dat er zoveel belangstelling voor de openluchtvoorstelling Pake Sytse bestaat dat er al vier extra voorstellingen zijn gepland, die ook al vol schijnen te lopen. Persoonlijk heb ik er echt zin in mijn theaterseizoen met deze voorstelling te beginnen. In het verleden heb ik eens een heel aardige opvoering van dit stuk gezien maar dit belooft een topper te worden.

Niet alleen door de romantische plek bij en om ‘it arkje fan Rink’ op de Veenhoop maar ook de bezetting, met o.a. Freark Smink , Thijs Feenstra en Gurbe Douwstra, lijkt mij ideaal. Ook de regy is bij Romke Toering in zeer vertrouwde handen. Maar ik hoef voor deze voorstelling helemaal geen reclame te maken, die loopt wel.
Voordat ik verder ga wil ik graag even uitleggen waarom Pake Roel dit niet in zijn moedertaal schrijft. Want ik weet wel zeker dat lezers die mij kennen denken: ‘wat is dit foar healwiis gedoch, wêrom skriuwt er dit stikje net gewoan yn it Frysk.’

Tja, in mijn hart kan ik die lezers geen ongelijk geven. Het slaat natuurlijk nergens op dat ik, als diepfries, in het Nederlands over een man als Rink schrijf. Maar ik weet, als ik het op de Friese toer gooi, veel mensen na de eerste regels al afhaken. Zij menen, dat het tegen hun principe is om zelfs maar te proberen te begrijpen wat er staat. En ik weet ook dat veel mensen die normaal Fries spreken helaas niet de moeite nemen hun moedertaal te leren lezen en schrijven. Vandaar.

Waar ik het met u over wil hebben is de Rink van der Velde tentoonstelling in ons museum. Staat er al een poosje maar zondag 22 augustus is de laatste dag. Er gaan, gezien de kaartverkoop, duizenden naar de voorstelling Pake Sytse. Als ik een tip mag geven loop dan één dezer dagen ook bij ons museum naar binnen. De deur staat er uitnodigend open en het is zeer de moeite waard. Bij het oeuvre van Rink hangen ook nog schilderijen van Jan Planting, er staan een paar TV toestellen waarop men Rink aan het werk kan zien. O.a. leest hij ‘It Genoegen’, één van zijn hilarische kroegverhalen voor. Want wat hie in minsk yn dy earme tiid no mear as syn genoegen. Kortom, het is een prachtig ingerichte expositie en ik haal mijn oude strijdkreet, die ik vroeger in mijn theaterrubriek van Omrop Fryslân bij speciale gelegenheden gebruikte, maar weer even uit de kast: ‘Net stinne, hinne!’

Roel Oostra

roel oostra kopieDe Hofstra’s van het Karmelklooster zijn 1 augustus weer gestart met hun zomer zondagmiddagconcerten. Zij-die-mijn-Zorgen deelt, maar, eerlijk is eerlijk, ook mijn pleziertjes zei: ‘dêr moat wy mar even hinne’. Zo gezegd, zo gedaan. Het was prachtig weer en toen wij voor de spotprijs van € 7.50 p.p. de prachtige binnentuin inliepen zaten er al enige honderden van de zigeunerklanken van de briljante musici van Frysk Czardas te genieten.

Het speet me dat ik geen camera bij me had want het was een prachtig gezicht, zoveel mensen ongedwongen rondom het orkest met de zon door de bomen. Troffen wij het Friese taalfenomeen Klaas Bruinsma. Hast dit al ris lezen Roel, vroeg hij en stopte mij een vel papier in de handen waar een drietal gedichten op stonden die pasten bij deze middag. Wegens ruimtegebrek kan ik twee coupletten kwijt en die schrijf ik, met goedvinden van Bruinsma, graag voor u over omdat ik het er roerend mee eens ben.

Jan Hofstra hat in hôf, dêr’t blomt te bloeien stiet dat nêst it fûgelliet ek oar’ akkoarden biedt.
Dêr wurde snaren fan it spylark hearlik poent
dêr wurdt it hert troch koargesang betsjoend
Kom minsken, kom nei Karmel foar dit swiet genieten hear en sjoch wat Hofstra’s hôf jim biedt.
Jan Hofstra hat gans skient m’yn ’t Karmel hûs mei sang en klang en keunsten by de rûs! Mar d’allerbêste skat dy’t kleaster yn him draacht dat is in fikse frou dy ’t elkenien behaacht.
Kom minsken, dus nei ’t lusthof fan Jan Hofstra ta dêr sill’ jim alle wille mei de Jager ha.

Nu moet ik wel even kwijt dat ik, nadat ik één en ander rustig gelezen had, helemaal niet begreep wat een jager met één en ander te maken had. Sjoch Brúnsma, zei ik, dy fikse frou dy’t elkenien behaacht, dat kin ik wol neikomme en dêr bin ik it roerend mei iens, mar wat hat in jager no yn it hôf fan de Hofstra’s te sykjen. Wist dat net, was zijn antwoord en hij keek mij aan zoals vroeger mijn wiskundeleraar mij aankeek als ik een formule weer eens niet snapte. De Jager, dat slaat op Ietsje de Jager en dat is de frou fan Jan Hofstra.

‘O sa’, zei ik onnozel, ‘dat wist ik wier net, ik siz altyd mefrou Hofstra.’ Ik heb het toch maar even opgeschreven want als u het ook niet wist, dan weet u het nu.

Roel Oostra