enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

roel oostra kopieEen paar dagen geleden heb ik een poosje zitten mijmeren op een bankje bij ‘ons’ hertenkampje. Mijmeren over de jaren die, laat ik het mooi zeggen, vervloden zijn. Over de tijd dat wij met onze kinderen ‘naar de hertjes’ gingen en later hetzelfde met onze kleinkinderen.

Dierbare herinneringen die voorgoed verleden tijd zijn. Wij zijn oud geworden, de kleinkinderen groot gegroeid, maar de plek is er nog steeds, het hek staat er nog om heen, de bankjes staan nog langs het pad. In het parkje is het echter leeg en stil. Ja, er liepen nog een stuk of wat kippen rond.

In de krant heb ik gelezen dat het ‘kampje’ verhuist naar een buitenwijk in Noord-Oost Drachten, en toen dacht ik, zou er in die hoek van onze goede woonplaats ook weer genoeg vrijwilligers te vinden zijn om zo’n sociale voorziening in stand te houden? Want het beheer van ons mini-dierenparkje dreef op vrijwilligers. Jaar in jaar uit werd alles bijgehouden, in de gaten gehouden of er overbevolking ontstond, werd afgevoerd of indien nodig, aangevuld, drinkvijver aangelegd, vakkundig bijgevoerd, kortom, er was altijd werk aan de winkel. Die vrijwilligers hebben toch al die jaren maar mooi gezorgd voor een klein groen longetje en een leuk rustpunt in het drukke centrum van Drachten.

Toen mijn oog viel op het miniheuveltje, waar de lama’s zo graag op klauterden, vroeg ik mij af of de overgebleven bestuursleden van deze voorziening ook nog één of ander leuk afscheid zal worden aangeboden. Ik weet best dat het helemaal ‘mijn pakkie an’ niet is zoals ze in het westen zeggen maar toch gingen mijn gedachten die kant uit. En ik zei tegen mijzelf dat een lintje niet hoefde. Als je, al is het ook jaren lang, dingen echt voor je plezier doet, hoef je geen lintje. Maar een min of meer officieel etentje via de gemeente, die terecht veel geld aan cultuur uitgeeft, moet er volgens mij wel inzitten. Nogmaals zei ik tegen mijzelf dat ik mij aan het bemoeien was met zaken die helemaal de mijne niet zijn.

Stel echter dat één en ander betreffende ons hertenkampje als een nachtkaars uitgaat, dat de vrijwilligers een kort dankbriefje van onze overheden krijgen waar ook in staat dat de gemeente de laatste rommel graag voor die en die datum opgeruimd zag, stel dat dat gebeurt dan wil ik graag de tolk zijn van een generatie Drachtsters die roepen: welbedankt mannen. Klasse.

roel oostra kopieHoewel ik pas op mijn achttiende in Drachten ben komen wonen en dus geen geboren Drachtster ben, voel ik me wel zo. ‘Fan klaaiklute feroare yn in wâldpyk’ zo is het eigenlijk. Want dit dorp met stadsallures is een fijne plek om je leven door te brengen.

Als ik in andere steden of dorpen ben en er wordt wat schamper gedaan over Drachten, neem bijvoorbeeld het deplorabele Raadhuisplein of de utopie om ‘Cultuurhoofdstad van het Noorden’ te worden, dan spring ik direct in de boom en pak breed uit met de hele hand vol culturele kwaliteitsvoorzieningen, de van veel groen voorziene wijken, de beste banketbakker van het noorden, de gevarieerde winkelstand en wat ik maar positief kan bedenken over onze goede woonplaats. Nu kwam ik zomaar een nieuw zalfje tegen waarmee ik Drachten criticasters over de bol kan strijken. Dat was er natuurlijk al maar ik had geen weet van de omvang.

Enige dagen geleden kwam ik met onze Probusclub (een club van gepensioneerde mannen van verschillende professie) terecht in het Bewegingscentrum aan de Sportlaan. Wij werden ontvangen en rondgeleid door een stichter van deze onderneming, Joan Boelens. Omstreeks 2000 met twee collega’s, bij wijze van spreken, met niks begonnen en nu werkzaam in een ruim gebouwd, helder instituut waar niet de prestatiesport hoofdzaak is maar het gezond bewegen. Je kunt er onder meer terecht voor fysiotherapie, een schoonheidssalon en een sauna. “Er staan momenteel zo’n 3100 leden ingeschreven” aldus Boelens. En toestellen ‘folle net genôch’. Ik zag een zaal met over de lengte en de breedte rijen hometrainers. Zoiets maakt op mij grote indruk want ik ben wel een sportman, maar dan vanaf de bank. De voetbalclubs Heerenveen en Cambuur, ik volg alles geïnteresseerd, vanaf de bank. Fout, ik weet het, maar zo gaat het al jaren. En geloof het of niet, maar de heer Boelens vertelde zo enthousiast over zijn bedrijf, alles zag er zo aanlokkelijk uit, ik voelde de drang in mij opkomen om . . . maar nee, ik kwam net op tijd tot mijzelf.

Na afloop heb ik nog even op de Sportlaan rond gekeken. Zag een indoortennishal, een squash centrum, het mooie nieuwe clubhuis van de hockeyclub, nog een sportinstituut, een prachtige korfbalaccommodatie, kortom, als ik weer eens in het geweer moet komen om Drachten te promoten heb ik er een stevig argument bij.

Roel Oostra

 

roel oostra kopieEr liggen in ons goede Drachten problemen om onder te bezwijken. Je hoeft alleen maar even naar het Raadhuisplein of de Vaart te kijken. Maar er zijn ook problemen die een kleine groep bedreigen, waar onze dorpsgemeenschap een tikje van zal krijgen !

't Roemruchte toonkunstkoor Frisia Cantat geheten heeft in een rondzendbrief ons allen laten weten dat 't getal der leden het koor met spijt doet dwingen om morgenavond in De Arke de zwanenzang te zingen. Misschien een beetje flauw om een serieuze zaak met een soort Sinterklaasrijm te beginnen maar voor mij is het een manier om de frustratie van het verdwijnen van een instituut als Frisia Cantat te verwerken. Want dit toonkunstkoor is al 85 jaar één van de visitekaartjes van Drachten.

Opgericht door Hendrik Karel Schippers, meneer Schippers, Schippers fan Drachten, die het veertig jaar onbezoldigd heeft geleid. Onbezoldigd, ja! Nou ja, met Sinterklaas kreeg hij traditiegetrouw twee boterletters in de vorm van een F en een C. Lange jaren met de onvergetelijke Lien Eizinga als trouwe piano-repetitor. Ook een boterletter. Na zijn afscheid werd het dirigeerstokje door anderen overgenomen en de laatste jaren staat het koor weer stevig overeind met Jan Harryvan als prima dirigent. Ook bestuurlijk en financieel is het koor gezond. Waarom is er dan tot opheffing besloten?! Wel, ondanks het enthousiasme is aan vergrijzing niet te ontkomen en aanwas van jonge leden loopt, ondanks vele pogingen, telkens op de klippen. En voordat de kwaliteit waar het koor voor staat zou dalen en één en ander als een nachtkaars uit zou gaan, hebben bestuur en leden met pijn in het hart besloten Frisia Cantat, na het geven van een afscheidsconcert, op te heffen. Een dapper besluit.

Dat afscheidsconcert vindt plaats vrijdag 9 april, te 20.00 uur in kerkgebouw De Arke, Flevo 161 te Drachten. Frisia Cantat zingt dan een drietal werken van Mozart en aan het concert wordt meegewerkt door het vocaal ensemble Sequens. Heb ik vorig jaar horen zingen. Een prachtig ensemble onder aanvoering van Han Warmelink. U hebt het zo langzamerhand wel begrepen: ik beveel dit laatste optreden van Frisia Cantat van harte aan. Ik hoop u daar te zien. Wat zou het mooi zijn dat deze avond de Arke tot zinkens toe vol zou zitten. Jammer dat ons gemeentebestuur nog niet geformeerd is want een woordje van de wethouder die cultuur in zijn/haar portefeuille heeft zou ik wel gepast vinden.
Drachten wil je meemaken! Ja toch!'

Roel Oostra