enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

roel oostra kopieHet mooiste weer van de wereld, veel volk , leuke voorstellingen, goede bands, gezellige consumptietenten, kortom: niks mis mee. Maar waar wel weer wat mis mee was: het ongelooflijke geluidsvolume dat ’s avonds de wijde omgeving van het Kyriat Onoplein overspoelde. Daar was een aantal buurtgenoten het roerend over eens. Vrijdag ging het door tot ’s nachts kwart voor één, Zaterdag was het kwart over twaalf en Zondag, wonder boven wonder nog maar half elf.

Later, in bed, lag ik rustig te overdenken waar het gesprek met de buurtgenoten over ging. “Je kunt er wel een stukje over schrijven,” zei buurvrouw A. “Denk er niet aan,” zei ik, “vorig jaar al gedaan, wordt geen aandacht aan geschonken.” Buurman B bedacht,  op zo’n avond allemaal non stop naar gemeente of politie te bellen. Jowt neat, ’t gemeentehûs is ticht en de plysje seit dat se moarn wol even delkomme, vond een ander. Nou, dan bellen we de wethouder, die zo’n mooi stukje in het krantje schreef. Goed laat. Na twaalven, dan bellen we Lansen en Frieswijk ook  even thuis. Ja! En dan allemaal na elkaar. Dan hebben ze een tiental telefoontjes in de nacht. Zullen ze leuk vinden. Maar Zij-die-mijn-Zorgen-deelt en rotsvast in het Goede in de mens gelooft, dempte onze enthousiaste plannen met:  “Doch no net sa raar. Dy minsken dogge har bêst de jeugd wat kultureel besef by te bringen en beseffe net dat dat der mei dreunend basgeweld yn ramt wurde moat. En hja wenje net yn de Roelé-flat mar yn in oare hoeke fan Drachten, ha nearne lêst fan.”

“No, wat soest dan sizze,” zei ik, “as ik healwei ienen nachts mei myn auto by de wethâlder foar de doar stie, de ruten iepen en de radio op ’t lûdst?”

Dast dyn ferstân net hast, zei ze. Maar de anderen waren enthousiast. “Wij kunnen ook,” zei buurman A., “een aantal vuvuzela toeters kopen en dan een ritje maken bij de organisatoren langs. Met een viertal auto’s. Vier toeters in elke auto. Even stoppen, herrie maken tot de hele straat wakker is en dan naar de volgende.”

Buurman D. had nog beter idee. Hij kende een boer, in het bezit van een trekker en een platte wagen en die altijd wel voor een geintje voelde. We zetten die popgroep met de rare naam Sadelrûkers op de kar, kunnen ongelooflijk lawaai maken, en rijden dan het rijtje langs.

’t Was een berengezellige bijeenkomst dacht ik toen ik me lekker op mijn zij draaide en voor ik insliep bedacht ik nog dat wij onze plannen niet zouden uitvoeren want als keurige burgers houden wij ons aan de wettelijk gestelde geluidsnormen.

Roel Oostra