enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

roel oostra kopieGeheugen

Al een paar jaar zit ik soms met het probleem dat de naam van een goede bekende mij niet te binnen wil schieten. In gedachten zie ik hem voor me maar zijn naam wil niet te voorschijn komen. En het is vervelend maar ik heb het idee dat dit soort geheugenverlies langzamerhand eerder minder dan beter wordt. Zij-die-mijn-Zorgen-deelt is er ook niet vrij van en dat troost een beetje. Beide ‘in geheugen as in gatsjepanne’, daar zijn we het wel over eens.

Zapte ik een paar dagen geleden langs één van de commerciële zenders die nogal veel mystiek en helderziendheid in het programma doet. Er kwam een mollige mevrouw voorbij die haar brood verdiende met ‘healings’ in alle soorten en maten. Die verstrekte gratis een recept voor geheugenverbetering en las dat langzaam voor: Twee vitamine C tabletjes, fijn wrijven in een lepel, scheutje ginco biloba-azijn, mengen en dan vier druppels castor olie erbij. Dit mengsel een kwartier voor het naar bed gaan innemen. Iedere avond vers maken was belangrijk. En de dame had voorbeelden van zakenlieden met foto en naam die hun papieren agenda’s hadden afgeschaft omdat ze al hun afspraken ‘in het hoofd hadden’.

Ik noteerde alles en riep enthousiast: ‘Dit is wat foar ús, moat we even besykje!’ ‘Bist wol hielendal lekker ?’ hoorde ik lacherig achter mij. ‘Sit der mar net oer yn’ mompelde ik korzelig.

Toen ik later op de avond (in mijn cyclaamkleurige pyama) tussen de dekens wat voor mij uit lag te staren kwamen er twijfels. Stel je nu eens voor, ging door mijn hoofd, dat zo’n middeltje werkelijk zou helpen. Neem nu eens aan dat er plotseling in het bewustzijn van een gewoon mens, al was het maar een gedeelte van alles wat hij in zijn leven vergeten had, zou terugkomen . . . .

Honderden gezichten zouden uit de duisternis opdoemen en een geweldig ge-rabarber zou de stilte in zijn schedel verbreken. In die zee van gezichten zou hij de enkelen die hem zeer dierbaar waren misschien niet terug kunnen vinden. De echt goede boeken die hij gelezen had zouden verdrinken in de honderden middelmatige of slechte. En het ergste van alles zou zijn dat een mens tussen al zijn mislukkingen tevergeefs zou moeten zoeken naar dat ideale beeld van zichzelf, waarvan zijn zwakke geheugen hem altijd nog juist in staat stelt te dromen

Nee, ik ga toch maar geen vitamine C met ginco biloba en castorolie innemen. Ik hou het maar gewoon op: ‘Och . . .kom no . . . hoe is syn namme ek al wer. Do wist wol. ja dy . . . dinges . . .we bin him ferline wike noch tsjinkommen . . .’

Roel Oostra