enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

Jan Sijes

roel oostra kopieZo langzamerhand begin ik bij de oudere generatie te horen die verbluft rondkijkt in de wereld van I-pods en I-pads, van Twitter en Faceboek, van Clouds en Internet en noem maar op. Vindt het geweldig dat ik dit allemaal mee mag maken en kan soms niet begrijpen dat wij vroeger zonder al die prachtige uitvindingen toch ook plezierig door de tijd kwamen.

Nou ja, toen je vroeger naar de buren moest om te vragen of je hun telefoon even mocht gebruiken wist je nog niet dat één generatie later snotaapjes van een jaar of tien al met een mobiel telefoontje in het rond sprongen.
En soms denk je nog wel eens aan “toen” .Er zijn er meer die dat doen. Anders zou de club van Smelne’s Erfskip niet zo’n succes zijn.

Eén dezer dagen waaide mij in de prachtige boekwinkel die we hier in Drachten hebben in boekje yn hannen oer it libben fan Jan Sijes Dijkstra. Frysk skipper, hannelsman en beropsrider stiet op it omkaft. Uteraard fertelt Jan hoe’t er rûn it begjin fan de foarige ieuw troch de tiid kaam , oer syn krewearjen as hannelsman, oer syn frachtboaten en frachtferfier, koartom, hy rêdde it op. Ut dit boek wurdt men goed gewaar hoe of it libben yn in hûndert jier feroare is.

Om mei Kerst Huisman, dy it foaropwurd skreun hat, te sprekken : It is moai dat de skriftelike delslach fan dit aventoerlike en ûndernimmende libben bewarre bleaun is sadat ek de minsken der mear as in ieu letter oer leze kinne.
Wat my yntrigearre wie de oankundiging op it titelblêd ‘beropsrider’. It gong net oer hynders, né, it gong oer reedriden. Eartiids wiene der winters yn lykernôch elk doarp hurd riderijen op de koartebaan om jildprizen. Voor Mannen of Voor Vrouwen of Voor Paren. Yn it boek stiet in list mei plaknammen wêr as Jan Dijkstra op ‘e koartebaan in pear sinten besocht te fertsjinjen. Dat slagge fansels net op alle plakken. Mar bygelyks yn ‘1886 Roordahuizum-mannen’ wurde hy twadde en ynkassearre fyftjin goune, 29 Desimber 1890 wûn er ‘Voor Paren’ yn Dokkum mei Wimke Wester de preemje en dy wie sechstig goune. Dit soarte fan prizen, werfoar sporters fan tsjintwurdich de noas foar ophelje, wiene doetiids wichtich foar libbens ûnderhâld. Want fan al it prizejild dat hy yn 1890 wûn kocht hy yn Akkrum in wenhûs, in winkel en in pakhûs . . . En der moast foar knokt wurde ! Sa stiene der op 27 jannewaris 1885 in Lekkum net minder dan 88 man op ‘e list.. Jan wurde twadde,’ prijs niet bekend’ stiet yn it boek.

Koartom, in kreas útfierd boekje, ynbûn, moai papier en te krijen by boekhannel van der Velde , de AFûK yn Ljouwert, it Scheepvaartmuseum yn Snits en Bruna Grou.

Roel Oostra

roel oostra kopieInez

Soms, geachte lezer, lieve lezeres, kan ik de verleiding niet weerstaan een voorstelling aan te prijzen. U weet zo langzamerhand wel dat ik daar altijd zeer terughoudend in ben omdat smaken nu eenmaal verschillen. Wat ik mooi vind kunt u wel stom vervelend vinden of andersom. Maar soms kom je in theaterland wat tegen waarvan je zegt ‘Wau!’. Zo’n voorstelling is in mijn ogen ‘Op alle fronten’ oftewel het levensverhaal van de zangeres Lale Andersen die wereldberoemd werd met haar lied Lili Marleen. Dit verhaal wordt verteld door Inez Timmer met aan haar zijde de muzikale alleskunner Tseard Nauta.

Hé . . . Inez Timmer . . . is dat dezelfde Inez die vroeger deel uitmaakte van de indertijd beroemde groep Irolt? Ja, dezelfde. Trok na de Irolt periode naar Duitsland en verdient daar al jaren met haar speel-, zang- en danstalenten haar brood in de musicalwereld. Is nu dus in haar vaderland op tournee met onder andere de Nederlandstalige voorstelling waar ik het over heb.

‘Op alle fronten’ kunt u vrijdag 3 februari zien in de kleine zaal van ons aller Lawei. Jawel, de nieuwe vlakke vloerzaal waar de voorstellingen altijd om 20.30 uur beginnen. Het gaat, zoals reeds gezegd, over het leven van Lale Andersen. Dat was haar artiestennaam want echt heette ze Liese Lotte Bunnenberg. In de herfst van 2015 ging deze productie in het Heerenveense Posthuis in première en de perskritieken waren enthousiast Zodoende staat het nog steeds op het repertoire. Niet alleen kom je Lili Marleen op verschillende manieren tegen maar ook het prachtige ‘Das Meer’ of de indertijd zo bekende schlager ‘Das kann doch einen Seemann nicht erschüttern’ Ook ‘Und wieder geht ein schöner Tag zu Ende’ zal de ouderen onder ons zeer nostalgisch in de oren klinken.

Het is een fascinerend levensverhaal van Liese Lotte! Met zeventien jaar getrouwd en achter elkaar drie kinderen. De jongste was amper zes weken toen ze, 24 jaar oud, het moederschap verruilde voor toneellessen in Berlijn plus een carrière in het cabaret.
Afkomstig uit Bremerhaven had ze een voorkeur voor zeemansliederen. Inez zingt er een paar, enigszins rauw en in perfect Duits. Zo klinkt het mij tenminste in de oren. In 1933 vertrekt Lale Andersen naar Zwitserland waar ze de Joodse componist Rolf Liebermann leert kennen. Dat werd liefde en u zult nog wel weten hoe de Duitse machthebbers daar indertijd tegen aan keken.

Dit Pakepraatje is natuurlijk niet bedoeld om het hele verhaal uit de doeken te doen maar gewoon een goedgemeende aanrader om vrijdag 3 februari, s’ avonds half negen in de kleine zaal van De Lawei te gaan zitten. Misschien zien we elkaar!
Roel Oostra

roel oostra kopieNieuwjaar

Maandag 2 januari stroopte ik de mouwen op om fris en fruitig aan het spiksplinternieuwe jaar te beginnen met een positief pakepraatje. Bedenkende waar ik het over zou kunnen hebben kamen my de nijsberjochten yn ’t sin dat hjir en dêr auto’s yn ‘e brân stutsen binne en dat hulpferlieners en pliesjemannen mei fjoerwurk besketten wiene. ‘Wat sille de âlden fan sokke jonges sizze’ zei Zij-die-mijn-Zorgen deelt ‘Wêr moat it mei sokke kloatsekken hinne’. Nu, dan is het wel erg want zulke rare woorden zegt ze maar zelden.

Mij schoot daardoor een liedje te binnen dat de nu haast vergeten, maar briljante Wim Kan midden vijftiger jaren van de vorige eeuw in een nieuwjaarsconference populair maakte..” Waar gaan we in het nieuwe jaar naar toe, naar Arosa, naar Formosa of naar de Philipijnen” . Ik heb er hier mijn eigen draai aan gegeven.

Waar gaan we in het nieuwe jaar naar toe
naar het Beloofde Land of naar de Filistijnen,
wat zijn uw plannen, wilt u blijven of verdwijnen
gaan we links, gaan we rechts
zijn we tegen of voor
Witte Huis ? Rode Plein? of daar net tussendoor?
weet u al een beetje wat of hoe ?
waar gaan we in het nieuwe jaar naar toe...?

Nieuwjaarsdag – de klokken luiden
waar zijn we met zijn allen toe in staat
dringt het verstand nog eens door onze dikke huiden
of denken we: het gaat maar zo het gaat?
Ze slaan elkaar nog net niet op ’t gezicht        
voorlopig zwaaien ze wat met het handje
dat slaan komt later pas, dan denken ze ’t is plicht
dat ieder kamerlid knokt voor ’t lieve vaderlandje,
Politici met het gelijk zo vastgeklonken aan hun kant..

Waar gaan we in het nieuwe jaar naar toe
naar vredig samenleven of wat ruzie met Sylvana
gaan we met Rutte, Wilders, Asscher, of van Haersma Buma?
met Jesse Klaver, Roemer, Pechtholt,
Marianne Thieme of Henk Krol?
Of met zo’n splinterpartijtje van Lang leve de lol?
weet u al een beetje wie of hoe
waar gaan we in het nieuwe jaar naar toe . . .?

Ik wens u gezondheid en geluk op uw weg door dit nieuwe jaar!

Roel Oostra