enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

In 2013 verhuisde zij naar Griekenland. Op verzoek van de Pluskrant-redactie beschrijft Hillie haar dagelijkse leven. Het is de derde dag van het nieuwe jaar 2016. Ik wil alle lezers een liefdevol, gelukkig en gezond nieuw jaar toewensen. Voor mij was begin december 2015 een intensieve maand. De presentatie van mijn tweede boek in Groningen was geweldig. Het was hartverwarmend zoveel mensen weer te zien en te spreken. Heerlijk om weer even in Nederland te zijn bij mijn kinderen en wat tijd met ze door te brengen. Henri ging vier dagen met mij mee en is na de presentatie van het boek weer naar Samos vertrokken. Ik had daarna nog een reünie van de Anke Weidemaschool en zag al de vrouwen terug die ik in 23 jaar niet meer had gezien. Zo goed om na zo’n lange tijd ze weer te zien en te horen, hoe het iedereen was vergaan. Ook had ik in Drachten een ontmoeting met negen vriendinnen die ik drie jaar niet meer had gezien en gesproken. Kortom, veel mensen gezien in die veertien dagen en ik heb er van genoten. Maar bij de terugkeer naar Samos werd ik goed ziek en heb een paar dagen met hoge koorts op bed gelegen. Kerst hebben we daardoor rustig door gebracht en ook oud en nieuw is rustig aan ons voorbij gegaan. Henri maakt nu een wandeling met een bevriend Engels echtpaar. Het is koud buiten en de vissers hebben hun boten uit de haven weggehaald. Vanaf onze berg kijk ik neer op het dorp en de haven. Dat de boten weg zijn betekent dat er een fikse storm in aantocht is. Januari en februari zijn de maanden van de stormen en de regenbuien. De mensen in het dorp hebben hun deuren en ramen van hun huizen gebarricadeerd met schotten. Dat is nodig want de zee slaat niet alleen over de grote rotsen heen, die de boulevard beschermd, maar ook komen er grote stenen en rotsblokken mee. Oudejaarsdag was het bijna windstil en zagen we in de vroege ochtend, een boot met vluchtelingen aankomen. Ze blijven komen. Het is zo triest om dit te zien. Mensen totaal verkleumd, verward en angstig omdat ze niet weten, waar ze terechtkomen en wat hun nog te wachten staat. Dit keer hadden de mensen geen zwemvesten aan en dat betekent dat ze geen geld hadden om deze te kopen. Maar gelukkig hebben ze het wel levend gehaald. Vanuit ons veilige en warme huis kan ik ze alleen maar licht sturen en bidden dat ze een veilige plek vinden, waar dan ook in Europa. Morgen komen er drie Griekse mannen om bij ons huis een begin te maken met de muren die gebouwd worden om de tuinterrassen te ondersteunen en om terrassen van cement aan te leggen voor de zomer waar we kunnen zitten in de zon. Eergisteren kwam er een vrachtwagen de berg op, volgeladen met stenen die daarvoor nodig zijn. Het begin is er. Het wordt een hele klus, maar ik verheug me erop om straks het resultaat te zien. Ik wens dat voor iedereen dit nieuwe jaar rustiger en vrediger zal verlopen dan het afgelopen jaar.