enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

In 2013 verhuisde zij naar Griekenland. Op verzoek van de Pluskrant-redactie beschrijft Hillie haar dagelijkse leven. Het is de derde dag van het nieuwe jaar 2016. Ik wil alle lezers een liefdevol, gelukkig en gezond nieuw jaar toewensen. Voor mij was begin december 2015 een intensieve maand. De presentatie van mijn tweede boek in Groningen was geweldig. Het was hartverwarmend zoveel mensen weer te zien en te spreken. Heerlijk om weer even in Nederland te zijn bij mijn kinderen en wat tijd met ze door te brengen. Henri ging vier dagen met mij mee en is na de presentatie van het boek weer naar Samos vertrokken. Ik had daarna nog een reünie van de Anke Weidemaschool en zag al de vrouwen terug die ik in 23 jaar niet meer had gezien. Zo goed om na zo’n lange tijd ze weer te zien en te horen, hoe het iedereen was vergaan. Ook had ik in Drachten een ontmoeting met negen vriendinnen die ik drie jaar niet meer had gezien en gesproken. Kortom, veel mensen gezien in die veertien dagen en ik heb er van genoten. Maar bij de terugkeer naar Samos werd ik goed ziek en heb een paar dagen met hoge koorts op bed gelegen. Kerst hebben we daardoor rustig door gebracht en ook oud en nieuw is rustig aan ons voorbij gegaan. Henri maakt nu een wandeling met een bevriend Engels echtpaar. Het is koud buiten en de vissers hebben hun boten uit de haven weggehaald. Vanaf onze berg kijk ik neer op het dorp en de haven. Dat de boten weg zijn betekent dat er een fikse storm in aantocht is. Januari en februari zijn de maanden van de stormen en de regenbuien. De mensen in het dorp hebben hun deuren en ramen van hun huizen gebarricadeerd met schotten. Dat is nodig want de zee slaat niet alleen over de grote rotsen heen, die de boulevard beschermd, maar ook komen er grote stenen en rotsblokken mee. Oudejaarsdag was het bijna windstil en zagen we in de vroege ochtend, een boot met vluchtelingen aankomen. Ze blijven komen. Het is zo triest om dit te zien. Mensen totaal verkleumd, verward en angstig omdat ze niet weten, waar ze terechtkomen en wat hun nog te wachten staat. Dit keer hadden de mensen geen zwemvesten aan en dat betekent dat ze geen geld hadden om deze te kopen. Maar gelukkig hebben ze het wel levend gehaald. Vanuit ons veilige en warme huis kan ik ze alleen maar licht sturen en bidden dat ze een veilige plek vinden, waar dan ook in Europa. Morgen komen er drie Griekse mannen om bij ons huis een begin te maken met de muren die gebouwd worden om de tuinterrassen te ondersteunen en om terrassen van cement aan te leggen voor de zomer waar we kunnen zitten in de zon. Eergisteren kwam er een vrachtwagen de berg op, volgeladen met stenen die daarvoor nodig zijn. Het begin is er. Het wordt een hele klus, maar ik verheug me erop om straks het resultaat te zien. Ik wens dat voor iedereen dit nieuwe jaar rustiger en vrediger zal verlopen dan het afgelopen jaar.

Hillie Kuipers 2DSC00508In 2013 vertrok zijn naar Griekenland. Op verzoek van de Pluskrant-redactie beschrijft zij haar dagelijkse leven.

Het eerste vliegtuig met toeristen rechtstreeks uit Nederland is vorige week op Samos geland. Helaas was het er maar een en deze zat halfvol. De media doet zijn werk en maakt de mensen bang. Angst voor vluchtelingen, aanslagen, enz. Jammer want dit eiland is het echt waard om te bezoeken. Je kunt je hier goed ontspannen en genieten van de zon, de prachtige natuur en het heerlijke voedsel.

Na de rust van de winter, is het weer even wennen aan de toenemende drukte. Naast Nederlandse toeristen, komen er ook uit Duitsland, Engeland en Frankrijk. Ik hoor naast het Grieks weer veel Engels en Duits. Hoor ik de Nederlandse taal, gaat mijn hart even sneller kloppen en maak een praatje met de mensen. Ook de Griekse mensen, die in de winter op het vasteland wonen, zijn terug om hun restaurants en winkels schoon te maken en op te knappen. Er is weer volop bedrijvigheid op het eiland.

De mensen hier hebben het zo nodig dat er toeristen komen. Veel hoteleigenaren hoor ik klagen, dat ze bang zijn dat ze het dit jaar niet zullen redden vanwege de weinige boekingen. Ze hebben het zwaar. Veel winkels hebben hun deuren moeten sluiten.
De mensen in Nederland hebben geen idee hoe hard de Grieken moeten werken om het hoofd boven water te houden.

Deze week is het Paasweek. Wij hebben hier op een andere datum Pasen. Het is een groots feest dat een hele week duurt. Veel kinderen, die buiten Samos studeren, komen naar huis om het met hun ouders en verdere familie, te vieren.

Vanavond gaan Henry en ik naar de kerk in ons dorp. Het begint om elf uur ’s avonds en precies om twaalf uur, barsten de gelukwensen los en wordt iedereen omhelst met de uitroep “Christo anastisi”. ( De Heer is waarlijk opgestaan). Ook worden dan kaarsen aangestoken van het heilig vuur, dat speciaal met militaire vliegtuigen vanuit Israël naar Griekenland wordt gebracht. Dit vuur wordt over heel Griekenland verdeeld, zodat het licht zich kan verspreiden.

Ik vind dit zo’n mooi symbool. Vanaf twaalf uur ’s nachts wordt vuurwerk afgestoken, vergelijkbaar wat wij in Nederland doen met oud en nieuw. En niet alleen vuurwerk, ook geweren worden uit de kast gehaald en afgeschoten.
Die eerste Paasdag wordt er met de hele familie lamsvlees gegeten, in tuinen worden lange tafels gedekt en iedereen eet en geniet van elkaar. Henry en ik zijn uitgenodigd door een Griekse familie, om te komen eten op Tsaboubeach, waar zij de eigenaren van zijn. Dus wij eten zondag aan het strand.
Afgelopen winter was erg zacht, weinig storm en regen. We hebben dus veel kunnen werken in de tuin. De aardappelen zijn gerooid. Er zijn twee lange muren gebouwd om onze terrastuin te beschermen tegen de regen, want soms hebben we aardverschuivingen als de aarde te nat wordt. Ook zijn we bezig een zonneterras aan te leggen achter onze eeuwenoude kalifi (schuurtje). Vandaar hebben we een prachtig uitzicht over dorp en zee, en niet onbelangrijk, de hele dag zon.
Onder mijn waslijn is een cementlaag aangebracht dus als ik mijn was ophang hoef ik niet meer zo bang te zijn voor allerlei dieren, waaronder schorpioenen die daar leven onder de stenen en in het gras. Kortom de winter is voorbij, laat de zomer maar komen. Ik hoop dat toch veel mensen besluiten om naar Samos te komen.

Hillie