enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

Hans Roelfs januari 2016Het was zondagavond laat en ik had nog geen stukje voor de krant geschreven. Zo gaat het niet, sprak ik mezelf toe. Morgenvroeg is meestal op tijd, of - als de opperpennenlikker het maar weet - eventueel laat in de maandagmiddag. Maar als er dan niks ligt, wordt er toch even wat nerveus getelefoneerd. Of het klopt dat er nog geen kolom is.

Tja, eindredacteuren denken in kolommen en die moeten wel allemaal netjes gevuld zijn. Neem ik ze niet kwalijk. Ieder z'n vak. Ik vraag me af wie me zou missen. Het hele land is immers op vakantie! Zou het iemand opvallen als ik dit keer een schrijfseltje van - zeg - zeven jaar geleden inlever? Ik weet dat ik me mag verheugen op een kleine maar trouwe schare lezeressen en lezers. Kan ik van hen verwachten dat ze me betrappen op een dergelijke frauduleuze act? Onderschat nooit de lezer, onderwees mijn leraar me ooit en ik meen me altoos aan zijn wijze les gehouden te hebben. Reden waarom ik ook op dit onwelkome uur mijn best zit te doen. Op een uiterst ingewikkelde manier heeft mijn tijdnood te maken met vakantie. Diezelfde waardoor er waarschijnlijk toch niemand tijd heeft om te lezen wat ik deze week opschrijf: de grote vakantie. Door een samenloop van omstandigheden was de meimaand van 2010 een rampzalige opeenhoping van vrije dagen.

Komt een werkzaam mens tijdens een normale meimaand amper aan werken toe, dit jaar was alles wat humanistisch-christelijk Nederland tot een land maakt om trots op te zijn, samengeklonterd tot een megareeks feestdagen. Met het simpel tussenvoegen van enige atv- of snipperdagen kon ik er zomaar een paar dagen tussenuit. Samen met de rest van arbeidzaam Holland moest ook ik toegeven aan de meivakantie. Was ik die weken ervoor nog gewoon thuis om twee kort op elkaar liggende weekenden door te maken, tenslotte moest ik er ook aan geloven: een paar dagen er tussenuit. Dat vergrootte de kans dat de weinige achterblijvers, ook in de tweede week van de grote voorjaarsverlofperiode, de lezer van de verkeersinformatie horen melden dat ''er geen files zijn''. Dertig jaar fileleed werd in één keer opgelost door Nederland met meivakantie te sturen.

Ik vraag me af of Camiel Eurlings hier achter zit. Hij zal het dan wel flink aan de stok krijgen met zijn collega Maria van der Hoeven van Economische Zaken. Zij was het toch die onlangs opperde dat we met z'n allen maar weer eens veertig uur in de week moeten gaan werken? Nederland krijgt zijn taakjes niet af, als we er niet collectief een paar uur per week langer de schouders onder zetten. Dat vraagt hard ingrijpen in de meipret, kan ik u wel vertellen.
Tegelijkertijd weten u en ik dat we ons deze vrije dagen nooit zullen laten afnemen. Eerder komt er een oproep voor Tweede Hemelvaartsdag (die we eigenlijk al hebben), Derde Pinksterdag en nog een Bevrijdingsdag (of eindelijk een echte, zoals de gelegenheid verdient!).
We kunnen beter met Europa en de rest van de wereld afspreken dat Nederland in de meimaand op slot zit. We zijn er effe niet! U mag een boodschap inspreken, maar reken er nu niet op dat we daar op korte termijn op zullen reageren. Net zo min als ik verwacht dat mijn lezers zullen protesteren tegen een stukje als dit.

Hans Roelofs