enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

Hans Roelfs januari 2016Mijn broers en zusters en ik natuurlijk zijn, door vader en moeder in onze geloofsbeleving tolerant opgevoed. Kennelijk een familietrekje, want zowel aan vader als van moeders zijde lopen diverse scheidslijnen. In onze familie kennen we katholieken, gereformeerden en atheïsten. In de persoonlijke verhoudingen is het nooit een probleem geweest. Ik herinner me in het bijzonder de verjaardagsfeestjes waar veelvuldig pastoors en dominees onderwerp van gesprek waren.

Zo vertelde oom Geert van hun dominee, dat de man graag tuinierde en groene vingers had. Alles in zijn moestuin groeide uitbundig. De gemeenteleden maakten wel eens een opmerking: “Geen wonder dat de sla, de bonen en de kool het zo goed doen. U zegent het spul en boven wordt alles verder geregeld”. De dominee moest er wel om lachen maar in een bepaald jaar kreeg hij toch de smoor in, want was het geval? De kool deed het uitstekend maar als hij ’s morgens even door de tuin liep bemerkte hij dat er weer een paar waren verdwenen. Een paar keer had hij al in de preek laten doorschemeren dat gemeenteleden niet mochten stelen, zonder de rode kool te benoemen. Maar het ging gewoon door en tenslotte was bij hem de maat vol.

Die zondag, de kerk was stampvol, overzag de dominee vanaf de kansel het kerkvolk en dacht er het zijne van. Gespannen zagen de kerkgangers dat de dominee een rode kool mee naar boven had genomen. Een predikant met een rode kool, dat was toch wel bijzonder, maar het was een publiek geheim dat dominee niet te spreken was over de groentediefstallen uit zijn tuin. De dominee preekte streng, met als centraal thema het gebod ‘Gij zult niet stelen’.

Op een bepaald moment pakte hij de rode kool met de woorden: “Deze rode kool heb ik gauw uit de tuin gepakt voordat ie ook weer zou zijn verdwenen. Ik ben het beu. De dader zal zich niet melden, maar met hulp van boven gooi ik de kool in de kerk en zo zal de dief deze op zijn hoofd krijgen.” Geschrokken zagen de kerkgangers dat de arm van de dominee omhoog ging om de kool te gooien. Op hetzelfde moment riep een vrouwenstem: “Hannes bukken”. Volgens oom Geert is de kool nooit gegooid want de dader was nu bekend. Moraal van het verhaal, steel niet uit de tuin van de dominee want die komt er toch wel achter.

Hans Roelofs