enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

Hans Roelfs januari 2016Jawel, het is zo ver. Na een laatste weekendje zomer en een korte herfstvakantie bereiden we ons voor op de Kerstdagen en Oud en Nieuw. De laatste weken is het razendsnel gegaan er was geen houden meer aan. We staan weer met z'n allen bij de supermarkt in lange rijen voor de kassa met de ingrediënten voor het kerstdiner in onze winkelwagentjes. We doen iets lichts dit jaar. Geen wild meer, hoewel dat - met al die reeën in de duinen - een goedkope aanschaf zal zijn.

Maar zo zijn we weer ten voeten uit, hè! Is er een keer een voordeeltje te behalen, laten we het liggen. Geheel tegen de trend ingaan. Zo maken we ons ook nooit druk over wat dit jaar de actuele mode is qua kleur van de kerstballen. We doen al jaren dezelfde versiering in de boom, dan zit je vanzelf een keertje helemaal goed, dat mag je nooit uitsluiten. We zullen het snel genoeg weten.

Om te beginnen is ons bruingebrande vel in hoog tempo verbleekt. De tijd van de creditcardafschrijvingen van de vakantie zijn we langzaam te boven. De stamppottentijd is daar altijd een fijne periode voor, want die groenten kosten nooit zoveel. We hebben met de aanhang op een tochtige kade staan zwaaien naar de bisschop uit Myra. Tussentijds zijn we er weer aan gewend hoe het is om naar het werk te gaan. Hervonden we het ritme van filerijden en oeverloos vergaderen, zijn de geuren van de Provence, de heuvels van de Toscane en de ontbijtbuffetten van het all-in arrangement in Turkije vage herinneringen geworden. Tuurlijk maakten we al weer plannen voor de wintersport, waarmee we onze najaarsdepressie te lijf gaan. De lichte spanning die er is in het vooruitzicht van het jaarlijkse functioneringsgesprek steekt de kop op. Met de huidige economische crisis weten we ook wel dat die salarisverhoging er niet in zal zitten. Maar goed, proberen kan altijd en niet geschoten is altijd mis. Dan zijn er nog al die sociale verplichtingen. De bezoekjes aan goede vrienden en familie die we al die tijd niet gezien hebben.

Zoals ieder jaar zijn er zo veel weken verstreken en moet er nodig eens worden bijgepraat. Want zij waren net weg of net terug toen jij net weg of terug was.

Dat we met kerst wat aan cadeautjes doen. Eigenlijk is de tijd er niet voor, maar het staat zo gezellig. Met Sint deden we de wat kleinere dingetjes en met kerst gaat het om de meer luxe presentjes. Mijn vriendin is dit jaar weer toe aan wat eau de toilettes, heeft ze tijdig laten doorschemeren. Ondertussen moeten al die digitale vakantiefoto's die nog steeds op de computer staan, worden verwerkt in zo'n mooi maar o zo bewerkelijk on-line fotoalbum. Bedenk me ineens dat we nog een ticket heb liggen voor een Belgische stedenreis. Afijn, de conclusie is helder. We hebben nog veel te doen.

Met een schok schrik ik wakker. Wat was dit een nare droom!!

Hans Roelofs