enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

Hans Roelfs januari 2016Als Bert Maalderink in het sportjournaal begint te zeveren over welke spelers op de training een hesje krijgen, ga ik naar de keuken, koffie zetten. Wat een kinderachtig gedoe. Als Bert helemaal klaar is zien ze me wel weer. Dat gezeur met die drammerige vragen aan de bondscoach. Zelf lijkt hij die vragen heel kritisch te vinden, maar ik vind ze oubollig, slaapverwekkend en hopeloos ingewikkeld. In elk geval niet kritisch. Blind kijkt Maalderink aan met een gezicht wat moet ik hierop antwoorden. Bert is nooit tevreden met die antwoorden want hij zeurt graag nog even door. Het is een soort spelletje geworden waarbij Bert zichzelf bloedserieus neemt. Hij is bijna belangrijker dan de bondscoach.

Inmiddels zijn er in mijn familiekring twee kampen. De Bert fans en de Maalderink haters. Ik hoor bij geen van beide groepen. Maar ondertussen hebben een aantal spelers en de bondscoach er wel genoeg van. Zij zien de vragen al van ver aankomen en antwoorden op bijna medelijdende toon. Indertijd ging er een filmpje over het internet waarop perschef Jansma en de toenmalige bondscoach Van Basten hun ongezouten mening gaven over de sterverslaggever. Omdat de microfoon openstond, kon Bert horen wat er gezegd werd. Door een lekkende NOS’er belandde het op het net.

Tegenstanders linkten het naar elkaar, zo ook deden de fans. Er zijn mensen die hem prachtig vinden, hem waarderen omdat hij niet met alle winden meewaait. Zij vinden hem zelfs een verademing. Voor hen bestaat de rest van de pers uit saaie meelopers. Of Bert als studiosport interviewer moet blijven is volgens mij geen vraag. Hij blijft gewoon en ik denk nog heel lang. En eigenlijk is dat zo slecht nog niet, want zo kan hij uitgroeien tot een absolute vijand van het Nederlands elftal. En dat is prachtig. Het is goed voor de groep om met zijn allen één persoon een vervelende klier te vinden. En het mooie is: Bert vindt dat volgens mij wel leuk. Bert vindt zichzelf minstens zo belangrijk als Blind, dus hij heeft wel vrede met zijn klierige bestaan. Zijn werk blijft niet onopgemerkt.

Maar goed: Bert blijft en zeurt maar door. Het elftal gaat er misschien beter door spelen. En dan? Nederland neemt dan misschien weer deel aan het wereldkampioenschap en haalt misschien de finale? Dan wordt zo misschien een traditie in ere hersteld. Het elftal pakt Bert Maalderink bij kop en kont en kwakken hem in het zwembad.

Hans Roelofs