enquete
 
Bekkema
 
warrenhove
 
damhus
 
bewegingscentrum
 
abd pluskrant banner
 
humanitas
 
museumdr8888
 
smelneserfskip
 
meldij
 
rebbers
 
Uitinmedia

 Lindeboom

 

nieuwsbrief sunenz

Om in politiek en openbaar bestuur iets te bereiken is meer nodig dan een simpele meerderheid. Draagvlak en keuzes in de politiek zijn minstens zo belangrijk. Politiek bedrijven en besturen van overheden zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Dat moet het fundament van politiek zijn. Doet het dat niet, dan krijgt een partij nooit voldoende steun in de samenleving. Politiek bestuur mag niet uitmonden in technocratisch bestuur. Een dergelijk soort bestuur spreekt kiezers niet aan. Een ander onmisbaar aspect is het beschikken over een boegbeeld. Een persoon die duidelijk maakt waarvoor een partij staat in zijn politieke aspiraties. Het feit doet zich voor dat het daar tegenwoordig aan schort. Kiezers lopen bij de traditionele partijen weg, omdat ze de indruk hebben hun oorspronkelijke identiteit te missen.

De kiezers zoeken dan, veelal uit ongenoegen, hun heil bij populistische partijen. Ze laten hierdoor blijken, zich niet meer thuis te voelen bij hun eigen vertrouwde partij. Vooral zwevende kiezers zoeken gemakkelijk een zondebok. Protestpartijen spelen vooral in op die ontevredenheid en proberen hier een politiek slaatje uit te slaan. Met dit feit zullen vooral de traditionele partijen rekening mee moeten houden.

De PvdA is o.a. zo'n partij die hieraan lijdt. Bij de komende Tweede Kamerverkiezingen in 2011 zal deze partij wel eens een veer moeten laten. De PvdA-jongeren, toch de kweekvijver van hun partij, verwijten de PvdA-leiding, de werkelijkheid kwijt te zijn en bezieling te missen. Een partij in de rui heeft direct geen nieuwe veren en moet jaren achtereen vechten om het verloren terrein te herwinnen. Dat is dan ook de les die men heeft moeten leren. De vraag die zich voordoet is, heeft de PvdA alleen nog bestaansrecht in de toekomst? Er zijn teveel partijen die dezelfde identiteit proberen uit te stralen en daardoor elkaars concurrenten zijn geworden. Denkt u maar dat naast de PvdA, ook de Socialistische Partij en Groen Links in dezelfde politieke vijver vissen. Linkse onderwerpen weten ook zij trefzeker onder hun hoede te brengen.

Het CDA is jaren geleden ontstaan uit een aantal andere christelijke partijen. Nadat ideologische standpunten over boord waren gezet is gewenning opgetreden en is het nu een sterke politieke partij. Dit zou een voorbeeld kunnen zijn voor de linkse partijen. Tijden veranderen, ook in de politiek. Op tijd de politieke bakens verzetten kan geen kwaad. Een ander voordeel kan zijn, dat het aantal partijen kleiner wordt en de kiezer uit een kleiner assortiment keus kan maken. Een kleiner aantal partijen in de Tweede Kamer komt waarschijnlijk de besluitvorming ten goede.

Wopke K. Hoekstra